Rosa Loy i Neo Rauch

Uwielbiam takie związki, są najbardziej chyba płodne i niebezpieczne. Opowiadałem Państwu niedawno o wspólnych latach Mana Ray’a i Lee Miller, a wcześniej o innych artystycznych parach: Auguste Rodinie i Camille Claudel, Gabriele Műnter i Vassily Kandinskim – i jeszcze paru, równie wspaniałych. Teraz w Wiedniu, w Essl Museum, możemy zobaczyć prace dwojga znanych w świecie, współczesnych lipskich artystów: Rosy Loy i Neo Raucha. – są małżeństwem od 1985 roku.

Rosa Loy urodziła się w 1958 roku w Zwickau i dotychczas nie prezentowaliśmy jeszcze twórczości tej artystki ani w Labiryncie, ani na portalu WP. Jest ona bardzo kobieca w swojej sztuce, a motywy czerpie zarówno mitologii, jak i osobistych przeżyć, często swych wspomnień. ‘By painting women and concerning myself with them I am supporting them, and they can become stronger.” – zwykła była mówić.

Za to dorobek jej męża, Neo Raucha (*1960, Lipsk), pokazywaliśmy Państwu w tym roku już dwa razy: w marcu pojawił się w warszawskiej Zachęcie, a latem i jesienią – w Baden-Baden. Bo też ten twórca jest jednym z najciekawszych zapewne dzisiaj, jednym z najbardziej wieloznacznych i wymykających się jakimkolwiek definicjom. Jak sam mówi: “The suggestiveness of the image should be created in such a way that I as the observer must be endeavouring to rummage around in my memory box that is throbbing with déjà-vu.” Jego obrazy są przebogate w treści, symbole i skojarzenia, nigdy nie sposób jednoznacznie zawyrokować, co przedstawiają i dlaczego. Ale może to właśnie stanowi o ich niezwykłej intelektualno-estetycznej wartości?

Rosa Loy i Neo Rauch nigdy dotąd jeszcze nie wystawiali swych prac razem. Uczynili to po raz pierwszy dopiero w tym roku, za namową Państwa Agnes and Karlheinz Essl, znakomitych mecenasów sztuki współczesnej i kolekcjonerów wiedeńskich.

“Everything is oriented on us, on our relationship and on the tension in our shared life and in our work,” mówi Rosa Loy o tej wystawie. Przez cały czas, kiedy krążymy po salach wystawowych Muzeum Essl, czujemy pomiędzy tymi dwojgiem ich dialog - artystyczny i życiowy. To naprawdę piękna sprawa i zdarza się w końcu tak rzadko. Neo Rauch dodaje jeszcze wtedy, że te obrazy współżyją we wzajemnej harmonii, a czasami - w jakże płodnym dysonansie. Czują się wtedy wzajemnie, mocno i delikatnie, jakby pochodzili z tego samego świata, albo co najmniej z planet, które nie są sobie wrogimi. Ufają sobie wzajemnie: a jak światło pozwoli i muzyka – nawet tańczą razem w świetle swoich pragnień.

Dzisiaj pokażemy Państwu parę wybranych prac Neo Raucha prezentowanych podczas tej wystawy. Prawdopodobnie nie zdążymy już pokazać na WP twórczości Rosy Loy. Ale to nic: wiecie Państwo, gdzie można będzie ją znaleźć.

A tymczasem zapraszamy do naszej galerii Neo Raucha
Jan Guja, Fundacja Promethidion.eu