„Ty, który stworzyłeś”
(z płyty „Zbieram siebie” 4ever MUSIC - 2009)

sł. Adam Ziemianin
muz. Ela Adamiak
aranżacja: Jacek Skowroński
śpiew: Ela Adamiak

1. Ty, który śmieszne kawki
Nauczyłeś latać
Ty, który jesteś z tego
I nie z tego świata

ref. Uchowaj dzisiaj od nienawiści
Moje serce moje oczy moje myśli
Uchowaj dzisiaj od nienawiści
Moje serce moje oczy moje myśli

2. Ty który stworzyłeś
Jaśminu gałązkę
Ty który orzech włoski
Zawiązujesz w piąstkę

ref. Uratuj dzisiaj od nienawiści
Moje serce moje oczy moje myśli
Uratuj dzisiaj od nienawiści
Moje serce moje oczy moje myśli

3. Ty który ciepłym słońcem
Napełniasz mieszkania
Ty który nam dałeś
Trudne przykazania

ref. Odwróć dziś – proszę - od nienawiści
Moje serce moje oczy moje myśli
Odwróć dziś – proszę - od nienawiści
Moje serce moje oczy moje myśli

4. Ty który do morza
prowadzisz swe rzeki
Ty który zmęczonym
Zamykasz powieki

ref. Nachyl dziś – proszę – w stronę miłości
Moje serce moje myśli moje oczy
Nachyl dziś – proszę – w stronę miłości
Moje serce moje oczy moje myśli

Peruwiański Jezus. Czuwa na wzgórzu. U podnóża wzgórza – „ciepłe słońce napełnia mieszkania”. I rozdaje „trudne przykazania”. Fot. E.Adamiak




Warszawa, 31 sierpnia 2011

Porannie – przy (bez łez) wannie

Mam wrażenie, iż zostałam lekko postrzelona. Przez po-ranny Smutek. Mój kochany, stary „Robin Hood”. Ograbia mnie z nadziei, wiary i miłości , aby obdarowywać nimi biednych. Niezmiennie, od lat – trzyma mnie na muszce. I nie rzadko – strzela. Celuje w plecy, bo na spotkanie „oko w oko” – brakuje mu odwagi.
Bywało, że pozwalałam mu upolować się na „za długo”. Dziś – zwiększyłam dystans , w wyniku czego Smutek coraz rzadziej trafia we mnie. Za to skutecznie kradzione przez niego Jabłka Wilhelma Tella – podziurawione są niebywale.
Od kiedy zaczęłam pobierać lekcje łucznictwa u zaprzyjaźnionego ze mną Amora – potrafię już oddać wszystko. Smutkowe strzały – coraz częściej wracają więc do „Robina”. Niech się nimi po-raduje, chłopina.
Zanim Jego ofiarą padnie następna, pogodna i wesoła dziewczyna.
„Drobne złośliwości podkreślają przyjaźń między ludźmi”. Tak mawiał kiedyś pewien twórca, zrzeszony w Związku Na-dwornych Poetów (w skrócie - ZNP). Członkowie tej organizacji dworują sobie ze (prawie) wszystkiego, a najcelniejsze spostrzeżenia wpadają im do głowy najczęściej na dworze. Niezobowiązujący strój, dotleniony organizm i praca fizyczna na świeżym powietrzu – powodują wysyp zabawnych myśli i skojarzeń. Uwielbiam ich twórczość.
Ich „Dzieła Wybrane” uginają od lat jedną z półek mojej biblioteki. I rozśmieszają (mnie i półkę) bardzo. Przerywam na chwilę moje dzisiejsze wątkowanie , bo wybieram się właśnie na wieczorne, Bardzo Uroczyste Spotkanie
I tonę w myśli przyziemnych ferworze: „Cóż ja na siebie włożę?”, „Może mi Ktoś strój wybrać pomoże?”.
„Żakiet? Spódnica czy spodnie? Bo przecież nie dres…”, „Oj tam…ubierz się w co chcesz”, „Nie strój zdobi człowieka.”, „Jak nie strój – to co?”, „ Dobry nastrój i Pogodnych Myśli Biblioteka”.
Wybrałam się już i zaraz wsiadam do taksówki….

Wieczorowo – spokojnie, miło i nie nerwowo….
Już jestem. Wróciłam ze Spotkania. Lekko wzruszona i zadumana nad czasem minionym. Kiedy wróg był wspólny dla nas wszystkich. I walczyło się z nim różnymi sposobami. Piosenkami też. I nikt z nas nie przypuszczał, że nasza młodzieńcza, zbuntowana twórczość – zostanie po tylu, tylu latach doceniona. I odznaczona.
Sierpień 1980. Wywalczone Porozumienia. I cudowna Nadzieja, że w końcu coś się zmienia.
Grudzień 1981. Koniec złudzeń. I dramaty rodzinne. Zapłakane i smutne Julie, czekające na powrót internowanych Romków, cierpienie i ból tych najodważniejszych z Odważnych.
Czerwiec 1989. Pierwsze wolne wybory. I wiele radości z odzyskiwanej powoli niepodległości.
Dziękuję Losowi, że pozwolił mi wziąć udział w drążeniu Skały. Nasze miniaturowe, piosenkowe kropelki – nie żłobiły Wielkiego Kanionu. Poprzez tworzenie strumyków, potoków, rzeczek i źródełek – zasilały główny NURT TAMTEGO CZASU . Dziś, TEN przeszły czas, płowieje, Szronem siwych włosów pokrywa młodzieńcze kiedyś skronie. I wypierany jest z naszej pamięci przez WYGODNĄ, BEZTROSKĄ niekiedy rzeczywistość.
9 października tego roku spotkamy się na kolejnych Urodzinach. Urodzinach nowych Posłów i Senatorów.
Jeśli prawdziwym jest zacytowane wyżej powiedzonko o złośliwości – to Polacy (w okresie przedwyborczym) są najbardziej przyjaznym i przyjacielsko nastawionym narodem na świecie..! Aż miło jest patrzeć, słuchać i czytać…! Tylko jak z taką „przyjaźnią” wytrzymać? Nie za długo, proszę Państwa, nie za długo…
Spadnie wrzesień z kalendarzowych wzniesień, kilka dni października – poznika i znów będziemy wolni od wyborów przez najbliższe cztery lata.
Usłyszałam na wczorajszym koncercie bardzo starą piosenkę Andrzeja Garczarka.
Ech….Gdyby tak zmienić nazwy własne w niej zawarte….Aktualizacji tej piosenki dokonajcie Państwo sami.
A w miejsce kropek – wstawiajcie (jeśli chcecie) demokratycznie wybrane przekleństwa.
Pod dobro-wolnie wybranym adresem.

Andrzej Garczarek

Przyjaciół nikt nie będzie mi wybierał

Przyjaciół nikt nie będzie mi wybierał
Wrogów poszukam sobie sam.
Dlaczego , /……../, bez przerwy
Poucza ktoś w co wierzyć mam

Niech się gazeta Neuesdeustchland
Wstrzyma z wstępniakiem o pomocy
Bo tu są ludzie, którzy jeszcze
Budzą się z krzykiem w środku nocy

Zaiste wierny to przyjaciel
Wszak znów pucuje śniedź pomników
Na wieczną chwałę i pamiątkę
Pruskich kaprali, Fryderyków

Przyjaciół nikt nie będzie mi wybierał
Wrogów poszukam sobie sam.
Dlaczego k……ć bez przerwy
Poucza ktoś w co wierzyć mam

Jakim Wy prawem o wolności
Głosicie bracia w Rudym Pravie
Wszak to od waszej nie ostatni
Zwariował pisarz Ota Pawel

Przebacz mi smutna Bratysławo
Hradcu Kralowy, zlata Praho
Za śmierć jaskółki tamtej wiosny
I polskie tanki nad Wełtawą

Przyjaciół nikt nie będzie mi wybierał
Wrogów poszukam sobie sam.
Dlaczego /……./ bez przerwy
Poucza ktoś w co wierzyć mam

Zakręciła mi się w oku biało-czerwona łezka. Ojojoj…płynie następna…tym razem Niebieska….Zaczynam tracić na zewnętrznej urodzie…Bo nie w modzie dziś patriotyzm. A miłość, wiara i nadzieja – z rzadka znajduje w Człowieku prawdziwego przyjaciela.
Tak sobie myślę.
Przedsenna i spokojna – Adamiak Ela.
Dobranoc

Polska Tancerka. Czujna i wrażliwa na powiewy Wiatru Historii. Fot. E. Adamiak