wyszukiwanie zaawansowane
szukaj:
z ostatnich:
Zapiski mężczyzny po niewłaściwej stronie czterdziestki

Grzegorz Gortat

Zapiski mężczyzny po niewłaściwej stronie czterdziestki

Nagie fakty

dodane 2009-02-20 (10:00)
  A A A
 
Choć to mężczyzna jest twórcą fizyki kwantowej i historii kwantytatywnej, wobec kobiecego ciała okazuje się bezradny niczym dziecko. Spójrzmy sami na siebie krytycznym okiem. Któż nam każe opiewać w sonetach kobiece piersi? Kto zmusza mężczyzn, by wydawali ciężko zarobione złotówki na kolorowe pisemka o tendencyjnej i w sumie przewidywalnej treści? Kieruje nami prymitywny biologizm. Możliwe też, że macza w tym swe lepkie palce stary, paskudny doktor Freud.




Czy rzeczywiście mamy powody do freudowskiego kompleksu? Kobiece ciało, wszak powstałe z Adamowego żebra, jest tworem ledwo wtórnym wobec męskiego oryginału. „Oryginalność” i „wtórność”, pojęcia definiujące wytwór sztuki w każdym obszarze kreatywności, trafnie oddają zależność między mężczyzną a kobietą.

Spójrzmy na nagie fakty gołym okiem. Ciało kobiety składa się z określonej (czytaj: skończonej) liczby owali, trójkątów, półkul i relatywnie prostych odcinków. Geometria na poziomie trzeciej klasy szkoły podstawowej. Na tym tle mapa ciała mężczyzny przypomina Dolomity po trzęsieniu ziemi. Dość wspomnieć przecinające tę rzeźbę tricepsy i bicepsy, o mięśniach czworobocznych, najszerszych grzbietu i naramiennych nie wspominając. Bogactwo struktur, nad którymi pracują z zapałem pakerzy od Wołomina po Las Vegas. Wystarczy jednak pozbawić mężczyznę kobiecego nadzoru, a cała ta misternie składana konstrukcja okazuje się dinozaurem na wymarciu...

Z ostatniej chwili: W celach nie tylko naukowych nabędę (odpłatnie bądź na zasadzie wymiany) wyraźne zdjęcia ilustrujące geometryczną strukturę Carli Bruni.

Autor zastrzega sobie hurtem wszelkie prawa do wszystkiego, oświadczając zarazem, że przedstawione tu poglądy i opinie niekoniecznie muszą odzwierciedlać jego prywatne opinie i poglądy.
TAGI: Gortat
oceń
0
0
Podziel się

Wiadomości powiązane

Wenus pożera Prometeusza
Pisuar w galerii
Mercedes i blondynka
Człowiek starzeje się powoli, w częściach. Kiedy zaczyna starzeć się dusza, zatrzaskują się ostatnie drzwi. Samotny, rozczarowany życiem malarz błąka się po mieście wśród cieni przeszłości. Bardziej rzemieślnik niż artysta, a do tego samozwańczy poeta – czuje duchowe pokrewieństwo z mistrzami literatury, którzy zginęli z własnej ręki. Przez lata łudził się, że sztuka przyniesie mu wybawienie, uchroni od losu, jaki stał się udziałem rodziców. Opętany nieodwzajemnioną miłością maluje ostatni portret umierającej prostytutki. Z każdym pociągnięciem pędzla odkrywa nieznane do tej pory emocje. W tej opowieści o niespełnionych uczuciach, przemijaniu, sztuce i śmierci obok fikcyjnych bohaterów występują autentyczne postacie: Sándor Márai, Goethe, Kleist, Kafka, Novalis. „Szczury i wilki” Wydawnictwo Nasza Księgarnia, sierpień 2009 Piętnastoletni Henryk uważa się za prawdziwego Polaka. Z zaangażowaniem broni „Zła krew” Wydawnictwo Nasza Księgarnia, czerwiec 2009 To historia pewnego dzieciństwa, którego scenerią była Łódź lat sześćdziesiątych XX wieku. A także opowieść o cieniach przedwojennych żydowskich Bałut i warszawskiej ulicy Tłomackie 13 z jej plejadą niedoszłych noblistów. O gomułkowszczyźnie i Mickiewiczowskich Słowik moskiewski, Wydawnictwo Dolnośląskie 2008 Jest rok 1963, przełom kwietnia i maja. Al Niczyj - Amerykanin polskiego pochodzenia - przyjeżdża do kraju przodków w dekadzie rozkwitu komunizmu i peerelowskiej propagandy. Niczyj, pod płaszczykiem roboty dziennikarskiej dla polonijnej gazety, ma wypełnić pewną sekretną misję. Tymczasem zostaje siłą wciągnięty w rozwiązywanie kryminalnej zagadki komunistycznych elit PRL-u i ZSRR - tajemnicze zniknięcie artystki radzieckiej. Spotyka go wiele dziwnych, a nawet niebezpiecznych zdarzeń w Warszawie, kiszącej się w oparach socjalizmu i przyjaźni polsko-radzieckiej, mieście Tyrmanda i Putramenta, nylonowych pończoch i pochodów pierwszomajowych, oficjalnych spotkań w ambasadzie i nieoficjalnych kolacji u najważniejszych aparatczyków. Przesiąknięta satyrą i prześmiewczym humorem powieść jest nie tylko podróżą do czasów socjalistycznej Warszawy, ale również zaproszeniem do rozszyfrowywania tropów literackich i filmowych. „POZA PROTOKOŁEM” Al Niczyj jest postacią pastiszową, tak jak pastiszem jest sama powieść. Niczyjemu marzy się zostać detektywem na miarę chandlerowskiego Marlowe’a, ale jest tylko średniej klasy wyrobnikiem na jakże niełatwym amerykańskim rynku prywatnych detektywów. Prawdziwymi patronami Słowika moskiewskiego są Charles Bukowski, autor Szmiry (Pulp) i Humphrey Bogart – a mówiąc szerzej bohater bogartowski, typ mocnego mężczyzny, któremu Bogart dał swoją twarz choćby w Casablance i Sokole maltańskim, filmie, którego literackim pierwowzorem była powieść Dashiella Hammetta. Dlaczego Humphrey Bogart? Tak o Bogarcie mówi Al Niczyj: „Twardziel z zasadami pozujący na cynika. Chodząca uczciwość w sfatygowanym borsalino. Gość o sercu z pięćdziesięcioczterokaratowego złota, który wie, do czego służy łóżko, honor i sześciostrzałowy Smith & Wesson”. Do pierwszej krwi, Ossolineum 2006 Książka o dresiarzach i licealistach z tzw. dobrych domów w Warszawie, a zarazem powieść o dosłownie rozumianej „inności”, tutaj ukazanej na przykładzie wietnamskich imigrantów osiedlających się w Polsce. Przede wszystkim jednak powieść jest przestrogą przed dzieleniem świata na nasz i obcy – w takim świecie epitet „wróg” można łatwo przypisać zarówno imigrantowi z Wietnamu i Afryki, jak i kibicowi „nie mojej” drużyny czy mieszkańcowi innej dzielnicy. Powieść otrzymała wyróżnienie literackie w konkursie „Książka Roku 2006” organizowanym przez polską sekcję IBBY (International Board on Books for Young People). „POZA PROTOKOŁEM” Bezpośrednim impulsem do napisania takiej a nie innej książki był incydent sprzed ponad dwudziestu lat, jeszcze z czasów mojej „nauczycielskiej kariery”. Nazajutrz po pamiętnej tragedii na brukselskim stadionie Heysel (w maju 1985 doszło do starć między angielskimi i włoskimi kibicami, w wyniku których śmierć poniosło 39 osób) od rozmów na ten temat zaczynała się niemal każda lekcja. Jeden z uczniów, chłopak uchodzący w moich oczach za nieomal „szkolny ideał”, zaszokował mnie wygłaszając nie stąd, ni zowąd uwagę: „I co wielkiego się stało?” „Co ty mówisz – odezwałem się – przecież zginęło tyle osób”. „Ale przecież to nie nasi – zripostował. – Co mnie obchodzą angielscy czy włoscy kibole? Dla mnie mogliby się wszyscy pozabijać”.

zobacz więcej...

Opinie (2)

Masz konto na WP? Zaloguj się Nie masz konta? Załóż konto!

Pozostało znaków: 4000

[Pokaż regulamin]

REGULAMIN

Ocena: 0 [0]
~nicek [2009-02-25 11:08]

Re: nagie fakty
Nie do przyjęcia aby ten ograniczony organizm, często o blond włosach, wydawał na świat muskularnych siłaczy. Czas już zakazać tego haniebnego procederu. To do mężczyzn należy wspólne tworzenie idealnie zbudowanych potomków. Połączmy wysiłki w tym celu - petycja mężczyzn zdeterminowanych do rodzenia muskularnych potomków znajdzie zrozumienie w odpowiedniej komisji ONZ.

odpowiedz

Ocena: 0 [0]
~kobieta [2009-02-23 15:11]

Kobieta jest jak pajęczyca, która snuje przez całe życie pajęczy welon, by osłaniać nim kochanego mężczyznę. A co w zamian daje mężczyzna?

odpowiedz

Blogi

Świąteczne aukcje w DESIE Unicum


XXI Aukcja Sztuki Współczesnej oraz 172 Aukcja Dzieł Sztuki odbędą się 15 grudnia (czwartek) o g. 19, natomiast 11 Aukcja Młodej Sztuki odbędzie się 20 grudnia (wtorek) o g. 19. Wszystkie licytacje będą miały miejsce w siedzibie domu aukcyjnego DESA Unicum, ul. Marszałkowska 34-50 więcej

Moda i obyczaje

Ślub sprzed dwustu lat


W środowisku arystokratycznym ślub poprzedzony był wręczeniem pannie młodej przez pana młodego podarunków weselnych: najmodniejszych materiałów na suknie, efektownych szali, pięknych fute więcej