Instytucja mamek w Rzeczypospolitej Szlacheckiej była dość powszechna. Korzystanie z usług tej zastępczej karmicielki powodowane było wieloma różnorakimi czynnikami. Mogło wynikać z najbardziej prozaicznego powodu, choćby choroby lub braku pokarmu u biologicznej matki. Można także mówić o pewnego rodzaju modelu przejmowanym z dworów królewskich i następnie zakorzenionym w pałacach magnackich oraz na dworach szlacheckich. Zgodnie z owym modelem zalecano matkom odstawić dziecię od piersi i powierzyć karmienie obcej kobiecie.

Wybór mamki nie był oczywiście sprawą łatwą. W zacnych domach dbano, by karmicielka była kobietą zdrową, bez skazy, o dobrym usposobieniu i wielu zaletach charakteru. Wierzono bowiem, że jej cechy mogą przejść na dziecko wraz z pokarmem. Już Mikołaj Rej pisał: A tak panie matki, a zwłaszcza, które są przyrodzenia dobrego, bardzo by dobrze, aby samy dziatki swe i karmiły i wychowały. A jeśliże by tak być nie mogło, tedy iście pilnie trzeba szukać mamki niekordjacznej (niegniewliwej), nie melankolicznej, nie frasownej, ale coby była przyrodzenia dobrego, obyczajów uczciwych.

Chcesz wiedzieć więcej o obyczajach szlacheckich ? czytaj: www.wilanow-palac.pl/silvarerum

Aleksandra Kleśta-Nawrocka