szukaj:
z ostatnich:
Europejski Festiwal Sztuki Performance EPAF 2009
Europejski Festiwal Sztuki Performance EPAF 2009

Edycja 4 pod hasłem: WOMEN ONLY
Shielia Ghelani, fot. Manuel Vason, 2006
dodane 2010-03-13 (10:14)
  A A A
 
15 - 17.10, Europejski Festiwal Sztuki Performance EPAF 2009.
Edycja 4 pod hasłem: WOMEN ONLY

Otwarcie festiwalu: czwartek 15.10, godz. 18.00
Kurator: Waldemar Tatarczuk, współpraca: Marta Ryczkowska
Kurator programu brytyjskiego: Nikki Milican

Program openEPAF:
Tal Alperstein (Izrael), Marta Bosowska (Polska), Angelika Fojtuch (Polska), Sofia Greff (Rumunia/Niemcy), Justyna Koekke (Polska/Niemcy), Andrea Lange (Niemcy), Rita Marhaug (Norwegia), Melati Suryodarmo (Indonezja), Andree Weschler (Francja), Agnes Yit (Malezja/Singapur)

Program z udziałem artystek brytyjskich Women's Work UK:
Traci Kelly, Michelle Browne, Francesca Steele, Anna Krzystek, Pernille Spence, Sheila Ghelani
Wstęp wolny

Program festiwalu EPAF 2009

środa 14.10
12.00: konferencja prasowa [Kino.Lab]
14.00: performance: Justyna Koeke [Pl. Konstytucji 4, przy Info Qultura]
czwartek 15.10
17.00: projekcja/promocja DVD z zapisem filmowym EPAF2008 [Kino.Lab]
18.00: otwarcie festiwalu [hall CSW]
od 18.15: performances: Marta Bosowska, Angelika Fojtuch, Sofia Greff, Justyna Koeke, Francesca Steele, Agnes Yit
piątek 16.10
17.00: spotkanie z kuratorem programu brytyjskiego Nikki Milican [Kino.Lab]
od 18.00: performances: Tal Alperstein, Sheila Ghelani, Andrea Lange, Rita Marhaug

sobota 17.10
12.00: dyskusja z artystkami [Kino.Lab]
od 15.00: performance: Traci Kelly
17.00: projekcja wideo z archiwum Ośrodka Sztuki Performance [Kino.Lab]
od 18.00: performances: Michelle Browne, Anna Krzystek, Pernille Spence, Melati Suryodarmo, Andree Weschler

Europejski Festiwal Sztuki Performance EPAF prezentuje różnorodność aktualnych tendencji w sztuce akcji na świecie. 4. edycję festiwalu tworzą dwa programy: pierwszy to openEPAF, którego kuratorem jest Waldemar Tatarczuk, drugi to przygotowana przez Nikki Milican prezentacja artystów związanych z National Review of Live Art (NRLA) w Glasgow, najdłużej istniejącego festiwalu sztuki performance na świecie.
openEPAF to projekt o charakterze konkursu, którego celem jest eksplorowanie sceny performance na świecie i prezentacja nowych interesujących indywidualności artystycznych, eksperymentujących w obszarze sztuki akcji. Do openEPAF 2009 zgłosiło swój akces około 100 artystów ze wszystkich kontynentów, z których zakwalifikowano dziesiątkę. Festiwalowi towarzysza projekcje wideo, dyskusje i spotkania z artystami. Sztuka performance jest emanacją podmiotowości, najpełniej manifestują się w niej zawiłości ludzkiej natury, gdyż jak żadna inna nakierowana jest na artystę - który sam z siebie czyni przedmiot i podmiot swojego działania.

Tegoroczna edycja festiwalu prezentuje współczesną sztukę performance kobiet. Rytuały związane z ciałem, eksplorowanie intymności, polemika z mitami idą w parze z dużą dozą autoironii. To, co wydaje się przypisane kobiecemu doświadczeniu, wchodzi w obszar bardziej uniwersalny, zaciera się podział na męskie i żeńskie. Historie opowiedziane przez artystki rozpraszają się na wiele pojedynczych historii, w których wątek płciowy odgrywa znaczenie marginalne.
Spróbujemy odpowiedzieć na pytanie, czy kobiece doświadczenie determinuje współcześnie sztukę performance artystek? Czy przekraczanie konwencji, tabu, żonglowanie kliszami kobiecości jest nadal jej wyróżnikiem? Elementy, które w pewien sposób ją określają - rytuały związane z ciałem, eksplorowanie własnych doświadczeń, polemika z mitami często idą w parze z głęboką refleksją natury bardziej ogólnej lub autoironią. To, co wydaje się przypisane kobiecemu doświadczeniu, wchodzi w obszar uniwersalny, zupełnie niezależny od płci.

Nikki Milican, kurator programu brytyjskiego festiwalu EPAF 2009, od lat 70. inicjuje rozmaite wydarzenia związane ze sztuką akcji i tańcem współczesnym. Ma to związek z jej indywidualną aktywnością w sferze performance. Jej wpływ jest obecny nie tylko na scenie brytyjskiej. W latach 80. Nikki Milican podróżowała po Europie i Ameryce nawiązując kontakty z twórcami z Europy Wschodniej, Hiszpanii, Portugalii, Kanady, Stanów Zjednoczonych, w latach 90. skupiła się na Indiach i obrzeżach Pacyfiku. Od tamtej pory konsekwentnie stwarza możliwości prezentowania sztuki w Wielkiej Brytanii radykalnym artystom z najdalszych zakątków świata.
Założyła i prowadziła Centrum Sztuki w Bath, w latach 70. i 80. działała w Midland Group. W tym czasie pracowała z uznanymi artystami i pomagała stawiać pierwsze kroki debiutantom. Od 1984 jest dyrektorem artystycznym New Moves International, organizuje w Glasgow festiwal National Review of Live Art (New Territories). To najdłużej istniejący i jeden z najważniejszych festiwali sztuki performance nie tylko w Wielkiej Brytanii, ale i na świecie. Jego początki są związane z jednodniowym wydarzeniem zwanym Platformą Performance organizowanym przez Steve'a Rogersa w Midland Group Arts Centre od 1979, które przekształciło się w duży, doroczny festiwal sztuki akcji i działań intermedialnych. Gromadzi artystów z całego świata, zarówno mistrzów jak i debiutantów. Charakterystyczną cechą festiwalu jest prezentowanie wystaw, performances i innych rodzajów aktywności, które zacierają granice pomiędzy gatunkami i mediami, kształtują się ponad formalnymi ograniczeniami.

Milican związała się z Glasgow na początku lat 80., kiedy tworzyła programy performance dla Third Eye Centre, obecnie Centre for Contemporary Arts. Zainicjowała festiwal tańca, pierwotnie określany jako New Moves, który skupiał się na eksperymentalnych kierunkach w obszarze współczesnych nurtów sztuki. Dzięki jej programom zadebiutowali w Wielkiej Brytanii artyści tej rangi co Wim Vandekeybus i Alain Platel. Czas, który spędziła w Third Eye Centre przyczynił się do ożywienia kulturalnego Glasgow. Wyraziste i odważne programy, jakie stworzyła, pomogły ukształtować widownię, która regularnie odwiedza miejsca, w których prezentowane są performances w ramach National Review of Live Art. Podczas programu New Territories Milican prowadzi coroczne zimowe szkoły, rodzaj intensywnych kursów, które umożliwiają artystom, absolwentom i nauczycielom rozwijanie umiejętności i przekraczanie ograniczeń gatunkowych. W lipcu 1998 Nikki Milican została wyróżniona honorowym MA z Nottingham Trent University, w 2002 otrzymała Award for Excellance in International Dance (za całokształt osiągnięć) nadaną przez International Theatre Institute. W latach 2002 i 2003 była szefem zewnętrznej komisji egzaminacyjnej kursu Contemporary Theatre Practice w Royal Scottish Academy of Music and Drama. Od 2006 jest profesorem wizytującym Uniwersytetu w Bristolu. Była jednym z założycieli Archiwum Sztuki Akcji (The Live Art Archives), które gromadzi cyfrowe dokumentacje performances oraz kolekcję druków i publikacji poświęconych sztuce akcji. W jego skład wchodzi Record of Live Art Practice, archiwum National Review of Live Art (katalog dostępny w sieci), Digital Performance Archive, Arts Council England Live Art i Performance Archive the Franko B Archive oraz archiwum magazynu Performance. Archiwa posiadają także w swoich zbiorach oryginalne taśmy z The queerupnorth Video Archive i kopie DVD dostępne dla publiczności. W CSW w ramach EPAF 2009 Nikki Milican przedstawi 6 artystów brytyjskich reprezentatywnych dla NRLA. Nawiążemy również współpracę dotyczącą digitalizacji dokumentacji performance w związku z przygotowaniami do utworzenia cyfrowego archiwum sztuki performance w Polsce.

Tegoroczny festiwal zainauguruje działalność nowej przestrzeni Laboratorium.
CENTRUM SZTUKI WSPÓŁCZESNEJ ZAMEK UJAZDOWSKI
ul. Jazdów 2, 00-467 Warszawa
www.csw.art.pl
oceń
0
0
Podziel się


Opinie (0)

Ten materiał nie ma jeszcze żadnej opinii. Twoja może być pierwsza!

Ćwicz kicz

W dziedzinie wycinania osiągnął już chyba wszystko


Rozmowa z berlińskim artystą Timem Roeloffsem więcej

Moda i obyczaje

Ślub sprzed dwustu lat


W środowisku arystokratycznym ślub poprzedzony był wręczeniem pannie młodej przez pana młodego podarunków weselnych: najmodniejszych materiałów na suknie, efektownych szali, pięknych fute więcej