Ferdinand Hodler urodził się w 1853 roku w Gürzelen, w kantonie berneńskim. To jeden z największych szwajcarskich malarzy, przez wielu uważany za chyba największego. Na swych płótnach podjął odważną i pokrętna próbę pokazania historii i nieustającej legendy swego pięknego kraju, jego skromnych, uczciwych i szlachetnych mieszkańców: tylu niezwykłych widoków Ziemi i Ziemian bywających w tym wspaniałym miejscu wymyślonym niegdyś przez samego Pana Boga. Ale przede wszystkim – życia. W całej jego skrytej i okrutnej symbolice, w prawdziwej zimnej prawdzie i nieosłoniętych niczym kształtach.

Od dzieciństwa zaznał mnóstwo biedy i chorób: poznał też dobrze twarz śmierci. Ona zwykła co jakiś czas przechodzić bardzo niedaleko niego. Mrugała wtedy do niego znacząco i machała mu dłonią: delikatną, zgrabną i kobiecą, pachnącą, pozbawioną czystego srebra i błyszczącego niegdyś złota. Młody Ferdynand Hodler zapamiętał dobrze tę twarz: zapamiętał zapach palców tej damy i zapamiętał potem swe nocne, bezlitosne i suchopalące koszmary.