Festiwal Grassomania 2010. Czas i Grass

fot. Ula Wasielewska

Wydarzenie: Festiwal Grassomania 2010. Czas i Grass
Termin: 16-18 września 2010
Miejsce: budynek dawnego Domu Towarowego „Neptun”, ul. Grunwaldzka 107/109, Gdańsk-Wrzeszcz
Artyści: Azorro, Jakub Bielawski, Leszek Brogowski, Roman Bromboszcz,Wojtek Bruszewski, Michał Brzeziński, Aleksandra Chomicz, Kamila Chomicz, CUKT, Witosław Czerwonka, Denis, Marcin Dymiter, Carmen Feliu, Michał Gos, Artur Grabowski, Zuzanna Janin, Alicja Karska, Viktoria Krason, Ewa Bloom Kwiatkowska, Anna Leśniak, Łódź Kaliska, Lidia Makowska, Honorata Martin, Paweł „Paulus” Mazur, OBPW, Daniel Odija, Patrycja Orzechowska, Jagoda i Tomek Owczarek, Mateusz Pęk, Kuba Pieleszek, Barbara Piórkowska, PGR ART, Marek Rogulski, Adam Rzepecki, Adrianna Sitkiewicz, Robert Sochacki, Kasia Swinarska, Ula Wasielewska, Aleksandra Went, Ania Witkowska, Julita Wójcik, Antonio Xavier
Koncerty: Prawatt, Gdańsk 2000, Micro Orchestra vs Lidia Visconti, Guitar Grass vs dj Jens, Stendek live i vj Tusto
Kurator festiwalu: Maria Sasin, tel. 665 777 029, msasin@ggm.gda.pl
wstęp wolny za okazaniem ulotki ( ulotki dostępne w ggm1 i 4g)
Uwaga! Na teren byłego Domu Towarowego nie można wnosić własnego alkoholu, obowiązuje również całkowity zakaz palenia.
www.ggm.gda.pl

W dniach 16-18 września 2010 Gdańska Galeria Miejska organizuje drugą edycję Festiwalu Grassomania – zatytułowaną Czas i Grass.
Festiwal odbędzie się w budynku dawnego Domu Towarowego Neptun w Gdańsku Wrzeszczu. Miejsce to wkrótce ma ulec rozbiórce, dlatego też festiwal będzie symbolicznym pożegnaniem z tą przestrzenią. Tym razem pretekstem do działań twórczych będzie czas – pojęcie często poruszane przez noblistę w jego książkach. Do udziału w tegorocznej Grassomanii zaprosiliśmy artystów całej Polski, z silnym naciskiem na artystów trójmiejskich, tworzących w różnych dziedzinach sztuki. Miejscem wydarzeń festiwalowych pozostaje Wrzeszcz, dzielnica, w której urodził się Günter Grass.

fot. mikro-orchestra

fot. Alicja Karska i Aleksandra Went. Panie i Panowie

Antykalendarz, 2010, obiekt

Antykalendarz jest kalendarzem na czas kryzysu, obiektem pozbawionym swojej prawdziwej funkcji z kalendarium wstecznym, bezużytecznym i bezcelowym. Do zaprojektowania go zainspirowały mnie opuszczone biura gdańskich instytucji, pomieszczenia od lat nieużytkowane, tkwiące w bezruchu i czekające na swoje 'drugie życie' i nowych lokatorów. Pojawiają się pytania: dlaczego pewne miejsca tkwią od lat w swym marazmie i bezruchu, dlaczego są opuszczone i bezużyteczne, dlaczego w samym sercu miasta stoją budynki-szkielety, zawieszone gdzieś pomiędzy przeszłością a przyszłością? Wśród nielicznych porzuconych przedmiotów, których obecność budzi czasem moje zdziwienie, znajduję kalendarze z ostatniego dziesięciolecia, zatrzymanych w czasie opuszczenia biurowych przestrzeni.
Antykalendarz jest zbiorem wyblakłych zdjęć tych miejsc i podwójnego kalendarium; tego zastanego w pustych biurach oraz powtórzonego i zdekonstruowanego graficznego jego odwzorowania. [po]

Łabędzi śpiew,2010, papieroplastyka

Praca jest dedykowana miejscu, w którym jest eksponowana. W jednej z gablot aranżuję mini witrynę estetycznie nawiązującą do pierwszych wystaw sklepowych, które mogły mieć miejsce w budynku byłego PeDeTu na początku lat pięćdziesiątych. Przedstawienie motywu papierowego łabędzia, często używanego dekoru w polskim wystawiennictwie, zostaje zestawione z makietą budynku, przypominającą opakowanie ekskluzywnego produktu. Praca jest reklamą obiektu, który nie potrzebuje już reklamy, jest klamrą czasową otwierającą i zamykającą historię tego miejsca, jest hipotetyczną aranżacją wystawy z początków jego istnienia i wreszcie jego ostatnim pożegnaniem. [po]

Patrycja Orzechowska – artystka wizualna, zajmuje się fotografią, grafiką użytkową, instalacją, filmem i sztuką w przestrzeni publicznej, mieszka i pracuje w Gdańsku; absolwentka grafiki na gdańskiej Akademii Sztuk Pięknych. W swoich pracach często odwołuje się do różnych sztuk performatywnych: kina, teatru i teatru tańca, gdzie motywem przewodnim jest figura ludzka. Cechą charakterystyczną dla jej twórczości jest współpraca z innymi artystami: aktorami, tancerzami, gimnastyczkami (Sculptures just now! 2010, Studia gimnastyczne 2006). Sięga po tematy związane z tożsamością i kondycją człowieka w jego psychologicznym i społecznym aspekcie, żeby przywołać ostatnie cykle Ustawienia/ćwiczenia (2009) i Odkrywanie/zakrywanie (2009) czy starszą pracę Szczęśliwi, którzy idą do pracy. Szczęśliwi, którzy wracają do domu (2006). Jej projekty cechuje wrażliwość społeczna, zaangażowanie i chęć pracy z i dla lokalnej społeczności z naciskiem na badanie różnorodnych przestrzeni indywidualnych, prywatnych z ikonosferą wspólną, dzieloną między wielu. W innych pracach (Powidoki 2007; Bez tytułu 2008) porusza tematy związane z psychologią widzenia, pamięcią kulturową i kinematografią. Trzecim wątkiem związanym z jej twórczością, który jest widoczny w takich pracach jak Obieg zamknięty (2009), Głuchy telefon (2009) i Monuments (2010) jest nawiązanie i powrót do czasów i estetyki PRLu.
www.patrycjaorzechowska.com