(…)„Pamiętam, jak po raz pierwszy patrzyłem na zapis nutowy. To była symfonia Czajkowskiego. Pomyślałem, że to szaleństwo! Ale w El Sistema wszystko jest możliwe” – wspomina Edicson Ruiz. Zanim zajął się muzyką, pakował zakupy w supermarkecie. Wolny czas spędzał na ulicy. Dziś jest światowej sławy kontrabasistą, który w wieku 17 lat został najmłodszym członkiem Berlińskiej Orkiestry Symfonicznej. Wraz z Natalią Luis-Bassa – głównym dyrygentem Orkiestry Symfonicznej w Huddersfield i Edwardem Pulgarem – znanym skrzypkiem i dyrygentem zaczynał swoją karierę w orkiestrze, która jest wizytówką i najsławniejszym produktem „Systemu”. Do Simon Bolivar Youth Orchestra trafiają bowiem najlepsi z wenezuelskich muzyków wykształconych w ramach programu. Koncertują w najbardziej prestiżowych salach świata. W trakcie występów nie siedzą sztywno – bujają się, skaczą, wymachują instrumentami. Zdarza się, że po półgodzinnych owacjach rozdają publiczności kolorowe kurtki utrzymane w wenezuelskich barwach narodowych. „To nie jest tylko triumf artystyczny. W trakcie występu powstaje głęboka emocjonalna więź między publicznością z najbardziej rozwiniętych krajów świata a muzykalną młodzieżą Ameryki Łacińskiej” – komentuje Jose Antonio Abreu.
Źródło: http://www.focus.pl/cywilizacja/zobacz/publikacje/w-slumsach-slychac-bacha/nc/1/