Frida Kahlo y su Mundo
Center of Fine Arts, Brussels
Część Pierwsza
W brukselskim Centrum Sztuk Pięknych przy Rue Ravensteinstraat 23
- goszczą obecnie obrazy, rysunki i fotografie Fridy Kahlo, kobiety niezwykłej.
A także jej myśli, sny i wspomnienia: o swym życiu i cierpieniu, o swej miłości
Magdalena Carmen Frida Kahlo y Calderón urodziła się 6 lipca 1907 roku w La Casa Azul (‘Błękitnym Domu’) w Coyoacán, Miejscu Kojotów, jednej z 16 dzielnic Mexico City. Kiedyś mieszkał w tej dzielnicy Lew Trocki, a nawet w tym jej właśnie domu: Frida Kahlo w tymże samym Miejscu również zmarła: było to w parę dni po jej 47. urodzinach. Dzisiaj jest tam jej muzeum.
Była Kobietą, którą Najwyższy upodobał sobie podobno do zadawania cierpienia – i nie ma w tym twierdzeniu chyba żadnej przesady. W wieku 6 lat przeszła chorobę Heinego-Medina, która pozostawiła jej ciało zdeformowane: ukrywała to potem umiejętnie swymi strojami. Ale to był tylko wstęp.
17 września 1925 roku – miała wtedy 18 lat - przeżyła wypadek drogowy, który zmienił już całe jej życie. Pozostawił ją po wielokroć zdruzgotaną, wciąż tak głodną życia i – po długotrwałych pobytach w szpitalu - natchnął wielką odtąd pasją malowania.
(…) Ale tamten dzień września 1925 roku zniszczył w niej bezpowrotnie coś, co dla każdej kobiety jest bardzo ważne. Czasami najważniejsze. Szansę stworzenia nowego życia. Frida Kahlo uświadomiła to sobie po jakimś czasie i wiele z jej obrazów to jej uświadomienie pokazało: jakże okrutnie.
Henry Ford Hospital w Detroit. 1932. Wtedy to Frida Kahlo po raz pierwszy poroniła. Była wtedy na obczyźnie dla ukochanego mężczyzny, ale czuła się samotna i nienawidziła Detroit. Jak Państwo odbieracie ten obraz ? I z tego samego roku: Frida y el aborto. Tym razem już aborcją ratowano jej własne życie.
Brukselska wystawa Frida Kahlo y su Mundo w niezwykle bogaty i wielostronny sposób pozwala nam zapoznać się zarówno z dorobkiem artystycznym tej wielkiej malarki, jak i z jej życiem: z całym skomplikowanym światem, w jakim się ta niezwykła kobieta poruszała się w pierwszej połowie XX wieku. Na jej płótnach i rysunkach wątki osobiste przewijają się nieomal zawsze, chociaż bez znajomości jej biografii i niedostępnych zwykle zakamarków jej kobiecej duszy – czasami trudno jest precyzyjnie odcyfrować sens jej przekazu.
Niewątpliwie dla zrozumienia artystycznego dorobku Fridy Kahlo kluczowe pozostają zawsze jej autoportrety. Namalowała ich w swoim niedługim życiu całkiem sporo i w każdym z nich dostrzeżemy kobietę niby tę samą: w rzeczywistości za każdym razem nieco inną…
Zapraszam Państwa na trzy znakomite autoportrety Fridy Kahlo. Autoportret dedykowany Dr Eloesserowi z 1940 roku. Frida ma wtedy 33 lata, a dr Eloesser był jej medycznym opiekunem przez wiele lat. Proszę zwrócić uwagę na cierniową biżuterię Kobiety.
Autoportret z małą małpką. 1945 rok. Podobno w swoich autoportretach ze zwierzątkami Frida Kahlo ukrywała – i jednocześnie eksponowała - swoje macierzyńskie problemy.
Wreszcie, Autoportret z 1947 roku – Aqui me.. Frida Kahlo była kobietą nie tylko mądrą i piękną. Była kobietą namiętną, gotową na niemal każde szaleństwo w sztuce i życiu. Potrafiła ranić równie bezlitośnie, jak raniono ją samą.
CDN.
Jan Guja, Fundacja Promethidion.eu
Promowanie lewackiej sztuki
jest wiecznie żywe. Każdy twórca mający konserwatywne poglady znika ze świadomości ludzkiej jak kamfora - wystarczy spojrzeć na Leszka Długosza, który ujawnił swoje konserwatywne poglądy. A Frida - no cóż, mam wrażenie, że dla jej zwolenników bardziej niż jej (prawdę powiedziawszy marna)sztuka jest mniej ważna niż lewicowe poglądy.

W środowisku arystokratycznym ślub poprzedzony był wręczeniem pannie młodej przez pana młodego podarunków weselnych: najmodniejszych materiałów na suknie, efektownych szali, pięknych fute

Koncert Agi Zaryan oraz aukcja „przedmiotów pełnych miłości” w Filharmonii im. K. Szymanowskiego
