Głęboka samotność oraz szaleńcze pragnienie miłości i ciepła

kierownictwo muzyczne: Gabriel Chmura
reżyseria: Marcelo Lombardero
dekoracje: Diego Siliano
kostiumy: Luciana Gutman
reżyseria świateł: Bogumił Palewicz, Marek Rydian
kierownictwo chóru: Mariusz Otto
współpraca muzyczna: Agnieszka Nagórka
asystenci reżysera: Pablo Maritano, Wiesław Bednarek
asystentka scenografa i kostiumologa: Noelia González Svoboda

Niemożność zapanowania nad własnymi popędami, głęboka samotność oraz szaleńcze pragnienie miłości i ciepła... to główne emocje, które targają bohaterką Lady Makbet Mceńskiego Powiatu, kolejnej opery prezentowanej w ramach trwającego w Teatrze Wielkim Roku Kobiet.

Katarzyna Izmajłowa, żona kupca Zinowija, wiedzie nudne i pełne frustracji życie. Zaniedbywana przez swego bogatego męża i obarczana winą za brak dzieci samotnie spędza bezsenne noce. W końcu, wiedziona pożądaniem, decyduje się na romans z młodym parobkiem Siergiejem. Splot wypadków doprowadza do popełnienia dwóch zbrodni, za które przyjdzie jej zapłacić wysoką cenę.

Prapremiera Lady Makbet Mceńskiego Powiatu na podstawie noweli Nikołaja Leskowa odbyła się w 1934 roku w Teatrze Małym w Leningradzie. Po serii entuzjastycznych recenzji i uwielbieniu tłumów dla kompozytora Dmitrija Szostakowicza nastały ciężkie czasy. To, co w zamierzeniu miało być satyrą wyszydzającą środowisko kupców, szybko zostało oskarżone o obrazę dobrych obyczajów i obwołane „pornofonią”. Dzieło Szostakowicza, pełne erotyzmu oraz napięcia psychologicznego, nie przystawało do realiów stalinowskiej Rosji, w której nadrzędnym celem sztuki było propagowanie radosnego socjalizmu...