 |
| Ćwiertniewicz Wojciech - Bez tytułu |
 |
Wśród obiektów, które zostały wyselekcjonowane na aukcję, znajdują się prace m.in.: Bogusza, Dominika, Dwurnika, Fangora, Eibischa, Grupy Twożywo, Hundertwassera, Lebensteina, Modzelewskiego, Nowosielskiego, Sasnala, Starowieyskiego, Tarasewicza, Tarasina, Yerki i innych.
Większość prac jest oprawiona - informacja o oprawie zawarta jest w opisach obiektów.
Ten materiał nie ma jeszcze żadnej opinii. Twoja może być pierwsza!
Jeszcze zanim nastały czasy saskie, w których sztukę picia doprowadzono do doskonałości, wiele było uczt, które kończyły się tragicznie 
Nowa płyta "Siesta Festival 2012"
![akwarela, karton, 32.4 x 22.4 cm
sygn. p.d.: jms., napis oł. l.g.: „PAN TWARDOWSKI” , p.g.: 4.[w kółku] oraz liczne, słabo czytelne objaśnienia ołówkiem z obu stron postaci
Obraz nie jest oprawiony.
Jan Marcin Szancer, malarz, rysownik, ilustrator, scenograf. W latach 1920-26 studiował w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych u Władysława Jarockiego, Józefa Mehoffera, Teodora Axentowicza i Karola Frycza, a w latach 1928-29 pod kierunkiem Józefa Pankiewicza w paryskim oddziale ASP. W latach 30-tych kilkakrotnie wystawiał obrazy i rysunki, m.in. w krakowskim TPSP, w Poznaniu i Belgradzie. Po wojnie zajął się głównie ilustracją książkową,zwłaszcza książek dla dzieci. Od 1951 r. był profesorem ASP w Warszawie.](http://i.wp.pl/a/f/jpeg/27032/mini_12045-11974-d.jpeg)
![akwarela, tempera, karton, 18 x 24 cm
sygn. l.d.: POKÓJ POLI W BASEL, p.: 2011 | E.DWURNIK
na odwrocie: „Pokój Poli w Basel” | stempel z numerem spisu prac na papierze: 12933, obok ręcznie: spis NR: | 2411 [w ramce], niżej stempel: AKWARELA | E.DWURNIK z dopiskiem ręcznym: + tempera, niżej: 1-2.03.2011 | 18x 24 cm.
Obraz nie jest oprawiony.
Edward Dwurnik (ur. w Radzyminie 19 IV 1943) studiował malarstwo w ASP w Warszawie (1963-1970), jednak jako swego „mistrza“ wymienia Nikifora. Jego to prace, zobaczone po raz pierwszy w 1965, zainspirowały ówczesnego studenta III roku do narysowania pierwszych prac z cyklu „Podróże autostopem“, który kontynuuje do dziś. W 1972-1978 powstawał cykl „Sportowcy“, w którym portretowane były, dodajmy - kąśliwie, typowe postaci z lat 70. Równolegle od 1975 powstawał cykl „Robotnicy“, który kulminował w okresie „Solidarności“ 1980-1981. Za prace z tego cyklu Dwurnik otrzymał w 1981 Nagrodę Krytyki Artystycznej im. Cypriana Kamila Norwida, natomiast za obrazy z cyklu „Warszawa“ (1981), proroczo zapowiadające stan wojenny - Nagrodę Kulturalną „Solidarności“ podziemnej w 1983. W latach 80. malarstwo Dwurnika przybrało wyraz ekspresyjny i dramatyczny. Powstające w tej dekadzie obrazy miały niejednokrotnie wymowę polityczną, przybierały też kostium historyczny, tak czy inaczej odnoszący się do współczesnych spraw i realiów. Cykl „Droga na Wschód“ (1989-91) upamiętniał ofiary stalinizmu, natomiast cykl „Od Grudnia do Czerwca“ (1990-94) - ofiary stanu wojennego. Zarówno ideowe, jak i czysto malarskie walory tych prac przyniosły artyście ogromne uznanie, zarówno w kraju jak i za granicą. Jego wyrazem była prestiżowa nagroda Fundacji Coutts & Co w Zurychu (1992). W latach 90. powstają cykle będące kontynuacją „Podróży autostopem“: „Niebieskie miasta“ (od 1993) i „Diagonale“ (od 1996), jak również kompozycje nowego typu, jak widoki morskie (cykl „Błękitne“, 1992-93) czy cykl „Wyliczanka“ (1996-99). Artysta wiele wystawia, miał ok. 100 wystaw indywidualnych w Polsce i za granicą, brał też udział w licznych wystawach i festiwalach krajowych i międzynarodowych, m.in.: X Biennale Sztuki Współczesnej, Menton 1974, Documenta 7, Kassel 1982, 5th Biennale, Sydney 1985, XIX Biennale Sztuki, Sao Paulo 1987; Olimpiada Sztuki, Seul 1988. Równolegle z malarstwem uprawia rysunek, collage, grafikę warsztatową (litografia, techniki metalowe, kserografia, stemple) i użytkową (ilustracja, plakaty do własnych wystaw indywidualnych).](http://i.wp.pl/a/f/jpeg/27031/mini_12008-11937-d.jpeg)
