Czas i miejsce:
13 marca 2010 r., godz. 19:15
Scena Współczesna przy Starej ProchOFFni
ul. Boleść 2
Warszawa

Choreografia i reżyseria: Daniel Abreu

Cała historia opowiedziana jest z pustej sceny, na której w tej chwili jest miejsce tylko dla jednej osoby. Ta osoba opowiada historię o innych ludziach. Ukształtowały ją podobnie jak nas wszystkich fizyczne i emocjonalne przypadki.
Historia zaczyna się od tytułu i „Perro” (Pies) wydaje się najbardziej odpowiednim. Znany jest jako najlepszy przyjaciel człowieka, ale tutaj jest tylko częściowo oswojony. Jest czymś pomiędzy szczeniakiem i dzikim zwierzęciem, zaufaniem i niebezpieczeństwem, pieszczotą i wścieklizną. Może ktoś powiedzieć, że jest to o zwierzęcości niszczącej osobowość. To jest o osobie, która nie podchodzi rozumowo do życia, nie szuka tłumaczących wszystko argumentów. Pojawia się miejsce na nieodpowiednie zachowanie kierowane przez impulsy i intuicję. Codzienność bez dodatkowych objaśnień.
Ciało jest unikalnym środkiem wyrazu i najmniej przewidywalnym. To, co zostało powiedziane wcześniej lub później, nie ma zbyt dużego znaczenia, to tylko gra. Kolejny raz tancerz stanie na pustej scenie. Nie jest jednak sam - towarzyszą mu przyjaciele: ci obecni i ci nieobecni, którzy pomagają nadać kształt temu, co dostrzega w ludziach i co o nich zapomina.

Więcej informacji na temat życia i pracy Daniela Abreu:
www.danielabreu.com