Pikulski Maciej

Maciej Pikulski – fortepian

Urodzony w 1969 roku w Krakowie, muzyczne wykształcenie zdobył w Konserwatorium Paryskim, gdzie jako wybitny uczeń otrzymał pierwszą nagrodę w klasie fortepianu, równorzędnie z nagrodą w klasie muzyki kameralnej i akompaniamentu. Otrzymał też, jako młody talent, nagrodę fundacji France Télécom.

Był uczniem wybitnej pianistki Dominique Merlet, swój talent rozwijał u boku angielskiego pianisty Cliva Brittona (ucznia Claudia Arrau’a) oraz innych mistrzów fortepianu jak Dimitri Bashkirov, Jacques Rouvier, Pascal Devoyon, Georges Pludermacher i Marie-Françoise Bucquet (uczennica Wilhelma Kempffa, Leona Fleichera i Alfreda Brendla).

Koncertował jako solista i występował z międzynarodowymi orkiestrami w wielu krajach na całym świecie. Był gościem wielu europejskich festiwali muzycznych.

W 2004 roku Towarzystwo Chopinowskie w Paryżu zaprosiło go do udziału w koncercie będacym odtworzeniem ostatniego paryskiego koncertu Chopina, zaś w roku 2006 uczestniczył w wykonaniu wszystkich sonat Mozarta na Festiwalu San Sebastian w Hiszpanii.

Maciej Pikulski regularnie akompaniuje znakomitym śpiewakom o światowej sławie. Sa wśród nich: Felicity Lott, Renée Fleming, Maria Bayo, Patricia Petibon, Mireille Delunsch, Laurent Naouri, Udo Reinemann, Annick Massis, Edith Wiens. Od 1993 roku jest wyłącznym akompaniatorem Joségo van Dama, słynnego belgijskiego bas-barytona, z którym występuje w najbardziej prestiżowych salach koncertowych i teatrach muzycznych świata: w mediolańskiej La Scali, w nowojorskiej Carnegie Hall, w Théâtre Royal de la Monnaie w Brukseli, w Concertgebouw w Amsterdamie, w Teatro Colón w Buenos Aires i w Théâtre des Champs-Elysées w Paryżu. Wspólnie nagrali trzy płyty z dziełami Duparca, Brahmsa i Wolfa oraz utworami kompozytorów francuskich (wyd. Forlane).

José van Dam po raz pierwszy miał okazję zobaczyć Macieja Pikulskiego podczas Konkursu im. Królowej Elżbiety w Brukseli. Pikulski akompaniował wówczas śpiewakowi francuskiemu, który dostał pierwszą nagrodę. Zdaniem van Dama była w tym duża zasługa Macieja.

Krytyka pisała o „poetyckiej wrażliwości” artysty („Globe and Mail”), „potężnej technice” („New York Times”), nazywała go „wspaniałym muzykiem” („Le Figaro”) i „wielkim pianistą” („Corriere Della Sera”). Jako solista nagrał: II Koncert Rachmaninowa, uzupełniony na płycie utworami Liszta i Chopina, płytę poświęconą transkrypcjom Schubert/Liszt (wyd. Zig-Zag), a niedawno – solowe utwory Rachmaninowa. Jako pianista-kameralista koncertował z najwybitniejszymi muzykami francuskimi oraz nagrał dwie płyty z wiolonczelistą Raphaëlem Chrétienem.

Artysta prowadził także kursy mistrzowskie w Chinach (Szanghaj), w Brazylii (Sao Paulo), w Indiach (Bombaj), w Narodowym Konserwatorium w Paryżu, w Narodowym Konserwatorium w Amsterdamie, w Montpellier i w Strasburgu.