Miasto położone na wysokiej skarpie (nawet 50 m) zaskakuje historią, zbiorami secesji i wyjątkowym widokiem na rozlewisko Wisły. Zabytkowe Stare Miasto zajmuje skraj porośniętej drzewami skarpy zwanej Tumskim Wzgórzem. Najważniejszym zabytkiem Płocka jest zespół zamkowo – katedralny na Tumskim Wzgórzu.
Katedra Matki Boskiej Mazowieckiej – powstała około 1130-44 r., przebudowana w XV w. (dobudowano dwie późnogotyckie wieże) i na początku XX w. (przywrócono formy romańskie). Słynne romańskie Drzwi Płockie z XII w z 48 płaskorzeźbami są współczesną kopią.
Wnętrze zawiera wyposażenie z różnych epok. Ściany katedry pokrywają malowidła ścienne z początku XX w. W empirowej Kaplicy Królewskiej jest sarkofag Władysława Hermana i Bolesława Krzywoustego. Szczątki władców Polski znajdują się w podziemiach kaplicy. Są tu również liczne nagrobki renesansowe i barokowe, a także marmurowa rzeźba Matki Boskiej Mazowieckiej z 1634 r.
Pozostałości zamku Książąt Mazowieckich znajdują się naprzeciw katedry. Z dawnego zamku, który ufundował Kazimierz Wielki pozostały ceglane mury i dwie gotyckie wieże – Zegarowa i Szlachecka, obie z XIV w.
Opactwo Benedyktynów – zabudowania klasztorne przylegały do murów zamku. Opactwo powstało w 1127 r. Do dziś zachowało się skrzydło klasztoru zbudowane w XVI w.
Zabytkowe kamienice z przełomu XVIII i XIX w. znajdują się przy ul. Tumskiej. Warto zwrócić uwagę na budynek (Tumska 9) z ostrołukową orientalną bramą i „renesansowymi” głowami w medalionach.
Zabudowana zabytkowymi kamienicami jest także ulica Grodzka, która prowadzi na Stary Rynek. Przy tym prostokątnym brukowanym placu stoją kolorowe kamienice oraz klasycystyczny ratusz zbudowany w latach 1824-27 (proj. J. Kubicki).
Warto również zobaczyć:
zespół klasztorny Dominikanów z XIII - XiX w.,
zespoł klasztorny Reformatorów z XVIII – XIX w.,
kościół parafialny w stylu gotyckim z połowy XIX w.,
dawna loża masońska barokowo – klasycystyczna z XVIII – XIX w.,
baszta obronna z XIV w.,
rogatki miejskie w stylu klasycystycznym z I polowy XIX w.
