Teatr KTO „Sprzedam dom, w którym już nie mogę mieszkać”
wg życia i twórczości Bohumila Hrabala - 5 marca o godz. 19.00 (jedyna prezentacja w marcu)

Scenariusz, reżyseria i opracowanie muzyczne: Jerzy Zoń
Scenografia: Joanna Jaśko-Sroka
Kostiumy: Zofia de Ines
Dźwięk: Andrzej „Czoper” Czop
Światło: Jerzy „Lisek” Lisowski

Występują: Marta Zoń, Grażyna Srebrny - Rosa, Bartek Cieniawa/Adam Plewiński, Jacek Buczyński/Jacek Joniec, Maciek Słota/Marcin Popczyński

Spektakl prezentowany był m.in. we Francji, Rumunii, Iranie, Rosji, Białorusi, Stanach Zjednoczonych, Ukrainie, Niemczech, Słowacji, Czechach, Austrii, Wielkiej Brytanii oraz w wielu miastach Polski.

„Zdarzenie, to pozbawiona tekstu opowieść o życiu od narodzin aż po kres, operująca niewielką ilością rekwizytów, grana w kameralnej przestrzeni, przejmująca, bo prawdziwa, bez zbędnego patosu i nadęcia – normalna. Kilka scen zapamiętam na długo ze względu na ich plastyczne piękno”. Andrzej Sikorowski, Dziennik Polski, Kraków

„Bez użycia słów pięciu aktorów odważnie używa swojej fizykalności do oddania tego, co chcą powiedzieć w tej historii. Wielkie metalowe kufry stanowią podstawę ich scenografii, tworząc kilka wizualnie zachwycających obrazów”. Kelly Apter, Scotsman, Edynburg

„Średniowieczna rubaszność jest (…) ewidentna: to burleska – od początku do końca tragiczny, szaleńczy karnawał (…) Tym, co Zoniowi udało się przekazać najdobitniej, to samotność każdej z postaci (…) Na początku „Sprzedam dom…” scena jest pusta, stoi na niej tylko pięć kufrów, które w odpowiednich momentach staną się podobne trumnom. Kształt każdego z nich pojawia się na scenie jak cień; oczekiwanie na pociąg. Godzinę później (czasu realnego) pociąg wraca. Scena znów tonie w mroku, niewielka grupa czeka znów na pociąg, tym razem każda z twarzy celowo zwrócona ku światłu. Jest w tym zestawieniu element kapłański. Piękno przebłyskujące w czasie całej godziny to piękno dostrzegane w tajemnicy, w filiżance herbaty albo w spowiedzi”. Susan Gordon, nytheatre.com review, Nowy Jork

„Wszystkie spektakle Teatru KTO pozbawione są tekstu, jednak po ich obejrzeniu nie można oprzeć się wrażeniu, jak wiele artyści nam przekazali (…) Spektakl "Sprzedam dom, w którym już nie mogę mieszkać" podobał mi się bardzo - nazwałabym go "cichym projektem" Jerzego Zonia. Obejrzeliśmy bardzo liryczne, kameralne, bardzo intymne przedstawienie. Artyści (...) w poprzednich, wielkich, plenerowych widowiskach pokazali nam jak znakomicie potrafią panować nad wielką przestrzenią, czarując setki, tysiące widzów. Tym razem oglądaliśmy ich z niewielkiego dystansu, w takiej bliskości, ze słychać było ich oddech (…) Obejrzeliśmy bardzo subtelny, pełen emocji i liryzmu zarazem spektakl, w którym słowa okazały się zupełnie niepotrzebne”. Tatiana Poliszczuk, Dzień, Kijów

„Teatr sięgnął tu po znane środki: anektuje wszelkie przestrzenie teatru, jakie są możliwe do zaanektowania. Słowem: wszędzie teatr, dookoła teatr. I w nas teatr. I to jest właśnie w tym najdziwniejsze. Tym aktorom, temu reżyserowi nieustannie udaje się nas wciągnąć w wir swojego teatru (…) Jest w tym wszystkim jakaś magia, jakiś czar ze snu, jakiś posmaczek spirytystycznego seansu. Narodziny, chrzest, pierwsza komunia, ślub, pogrzeb. Tyle”. Justyna Hofman – Wiśniewska, www.aict.art.pl

„Gra aktorów jest dynamiczna, pełna uroku, któremu trudno się oprzeć. Pełno tam niespodziewanych zwrotów, które bawią lub zasmucają do łez, wprawiają w zdumienie i sprawią, że opuścisz teatr z poczuciem, że właśnie zobaczyłeś coś fascynującego (...)”. Ksenija Horvat, www.EdinburghGuide.com, Edynburg

„Warto wybrać się do Teatru KTO, by obejrzeć mądrą, pełną wdzięku opowieść, w której czuć zapach hrabalowskiego wina i nieodwzajemnionych pocałunków”. Magda Huzarska, Gazeta Krakowska, Kraków

„Jerzy Zoń (...) przemienił Teatr KTO w przestrzeń z Hrabalowskiego snu. Mamy więc biuro pisarza - punkt skupu surowców wtórnych i przeszkloną gablotę, w której leży lekko roznegliżowana dziewczyna z „Pociągów pod specjalnym nadzorem”. W tej przestrzeni piątka aktorów opowiada językiem gestu, ruchu i teatralnego symbolu o rytuałach życia i śmierci”. Marek Mikos, Gazeta Wyborcza, Warszawa

Teatr KTO ul. Gzymsików 8 Kraków
Tel. 012 633 89 47, godz. 10 – 18
promocja@teatrkto.pl
www.teatrkto.pl