OŚRODEK PROMOCJI I DOKUMENTACJI RZEŹBY
który dokumentuje współczesną rzeźbę polską, posiada komputerowy system informacji o ponad 2 tys. współczesnych polskich artystów, bogate zbiory fotografii, slajdów i rejestracji video.
Indywidualna wystawa Jerzego Fobera „
na obraz i podobieństwo …” zaprasza widzów unoszącym się w powietrzu subtelnym zapachem drewna i wyciszoną, niemal mistyczną atmosferą. Szesnaście rzeźb artysty z lat 1984 – 2009 wyłania z galeryjnego półmroku miękkie, punktowe oświetlenie. Wyrzeźbione w drewnie piękne figuralne sylwety, zawieszone gdzieś pomiędzy realizmem a abstrakcją, prozaicznością i mistycyzmem, rozstawione na dużej przestrzeni galerii, tkwią dyskretnie w niesamowitej ciszy otoczenia szepcząc swoje historie.
Artysta szuka odpowiedzi na fundamentalne pytania dotyczące ludzkiej egzystencji poruszając się w obszarze zagadnień z zakresu religii, filozofii, etyki czy literatury pięknej. Jerzy
Fober tworzy w drewnie, z którym zetknął się jako wychowanek Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych im. Antoniego Kenara w Zakopanem, a następnie w pracowni rzeźby prof. Stanisława Kulona na warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. Wśród prac artysty znajdują się zarówno kameralne popiersia, portrety, kunsztowne akty, postaci symboliczne czy mitologiczne; potraktowane realistycznie, syntetycznie, niekiedy deformowane lub stylizowane, spokojne - statyczne i pełne emocji - ekspresyjne.
Fober jest również autorem rzeźb plenerowych wykonanych w drewnie, w większej skali.
Fober pracuje wyłącznie w drewnie. Ze znakomitym wyczuciem odsłania urodę organiczności tej materii, najbardziej uniwersalnego i symbolicznego przykładu natury. Zdaniem twórcy „Materia, w której artysta się realizuje nie jest przypadkowa, ale z drugiej strony nie powinna też być wynikiem chłodnej kalkulacji. Wybór tworzywa musi być intuicyjny, zgodny z własną osobowością i dający przez to najpełniejsze możliwości samorealizacji. Drzewa mają swoją młodość, los, który pozostawia ślady i podobny do naszego powolny lub gwałtowny koniec. Ten zapis życia utrwalony w ich wnętrzu stanowi dla mnie wartość, której nie należy niszczyć, ale wydobyć i w pełni wykorzystać”.
(fragment z kat. Jerzy
Fober. O poszukiwaniu Sacrum, Muzeum Archidiecezjalne w Katowicach, 1993)
W rzeźbach swoich artysta twórczo wykorzystuje naturalne usterki materiału – spękania, rysy, słoje, sęki, fakturę drewna – w których zapisany jest bieg ich czasów. Elementem, który dodatkowo wzmacnia ekspresję prac jest stosowana przez Fobera barwa, scalająca wszystkie elementy składowe w jeden organiczny twór. Ze szczególnym upodobaniem rzeźbiarz używa m.in. srebra, złota, bieli oraz delikatnych karminowych czerwieni.
Tytuł wystawy „
na obraz i podobieństwo …” wskazuje, podobnie jak tytuły konkretnych rzeźb Fobera drogę prowadzącą do ich interpretacji. Punktem wyjścia do rozważań jest zapis z Księgi Rodzaju (Rdz 1, 27): „Stworzył więc Bóg człowieka na swój obraz, na obraz Boży go stworzył: stworzył mężczyznę i niewiastę”. Człowiek jako istota obdarzona wolną wolą może zbliżyć się do Boga żarliwością swej wiary i wartościowym życiem, bądź zatracić się w ich przeciwieństwach. Kwestia wyboru należy, więc do każdego z nas. Artysta pokazał różne oblicza prób zbliżenia się do Boga lub oddalania się od jego majestatu. Wśród rzeźb prezentowanych w Orońsku znalazła się m.in.: praca dyplomowa „Złożenie do grobu” (1984), nagrodzona wyróżnieniem; „Ostatnia wieczerza” (1995) eksponowana w rodzimej uczelni podczas przewodu habilitacyjnego artysty, jak również rzeźbiarski hołd złożony prof. Stanisławowi Kulonowi w postaci liryczno – symbolicznego wizerunku artysty w czerwonej, charakterystycznej dlań czapeczki na głowie „Kulon” (1986). Zaprezentowano też wizerunki Marii Magdaleny (1991), Weroniki (2000) i kilku innych doskonałych rzeźb. Najnowszą realizację z roku 2009 stanowi rzeźba „Kto ma oczy niech słucha”
Jerzy Fober urodził się w 1959 roku w Warszawie. Edukację artystyczną rozpoczął w Liceum Sztuk Plastycznych im. Antoniego Kenara w Zakopanem (1974 - 1979), następnie studiował na Wydziale Rzeźby warszawskiej ASP, w pracowni prof. Stanisława Kulona (1979-1984). W latach 1982 – 1990 wspólnie z Andrzejem Szarkiem i Czesławem Podleśnym założył grupę artystyczną „… kim jesteś”, z którą wystawiał swe prace. Od 1986 zajął się dydaktyką artystyczną. Obecnie kieruję Katedrą Rzeźby Instytutu Sztuki w Cieszynie na Wydziale Artystycznym Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. Od 1996 prowadzi także pracownie rzeźby na kierunku Malarstwa i Grafiki ASP w Katowicach. Artysta był wielokrotnie nagradzany; otrzymał m.in.: Stypendium MKiS w l. 1985, 1987, 1991, 1999 i 2004 oraz w roku 1992 nagrodę im. Brata Alberta w dziedzinie rzeźby religijnej. Jest autorem prac kameralnych jak również realizacji plenerowych w Austrii, Niemczech i Czechach oraz współautorem ( wraz z Andrzejem Szarkiem) Pomnika Studenta (2008) w Katowicach. Zrealizował ponad 50 wystaw indywidualnych w Polsce, Francji, Niemczech i Czechach oraz uczestniczył w wielu wystawach zbiorowych.
Centrum Rzeźby Polskiej (www.rzezba-oronsko.pl).