W ten sposób Marlowe, uważany za rywala Szekspira w dziedzinie dramatu i poezji, został uhonorowany w miejscu, które jest brytyjskim panteonem.
Urodzony w 1564 roku Marlowe, autor sztuk: Tamerlan Wielki, Edward II i Tragiczne dzieje doktora Fausta, miał niezwykle burzliwe życie. Zginął zasztyletowany w dzielnicy Deptford na południu Londynu prawdopodobnie w roku 1593.
Naukowcy wysuwają rozmaite teorie na temat jego życia i śmierci. Niektórzy uważają, że poeta został zamordowany z powodów politycznych. Inni mówią, że zginął, ponieważ był ateistą i czasami głosił bluźnierstwa. Jeszcze inni twierdzą, że poniósł śmierć, bo był szpiegiem.
Jedna z teorii głosi, że Marlowe sfingował swoją śmierć i zbiegł za granicę, gdzie tworzył pod nazwiskiem William Szekspir. Na witrażu w opactwie przy dacie śmierci poety widnieje znak zapytania, na co nalegało Towarzystwo Marlowe'a. Oburzyło to jednak członków Towarzystwa Szekspirowskiego, którzy uważają, że ten znak zapytania może być odebrany jako potwierdzenie bezpodstawnej, ich zdaniem, teorii, że to Marlowe mógł być autorem dzieł przypisywanych Szekspirowi.
