Lô Borges nie żyje. Legenda brazylisjkiej sceny miał 73 lata

Informację o jego śmierci potwierdziła rodzina w oficjalnym oświadczeniu opublikowanym w mediach społecznościowych. Jak podaje dziennik "Folha de S.Paulo", artysta był hospitalizowany przez 17 dni z powodu infekcji związanej z narkotykami. Miał 73 lata.

Od Belo Horizonte na szczyty muzyki

Salomão Borges Filho, urodzony w 1952 r. w Belo Horizonte, stolicy stanu Minas Gerais, był szóstym z jedenaściorga dzieci. To właśnie w tej tętniącej życiem metropolii zaczęła się jego muzyczna przygoda. W młodości, wraz ze starszym bratem Márcio, dołączył do grupy artystów, którzy spotykali się na rogu ulic Rua Divinópolis i Rua Paraisópolis w dzielnicy Santa Tereza.

To tam narodził się "klub na rogu" – miejsce, w którym muzycy eksperymentowali z brzmieniami MPB (música popular brasileira), jazzu, psychodelicznego rocka i barokowego popu w stylu Beatlesów. Wśród artystów, którzy współtworzyli tę wyjątkową grupę, był również Milton Nascimento – starszy od Borgesa o dekadę, wschodząca gwiazda brazylijskiej sceny muzycznej. Ich współpraca zaowocowała m.in. utworami "Para Lennon e McCartney" i "Clube da Esquina", które znalazły się na albumie Miltona z 1970 r.

Przełomowe dzieło w cieniu dyktatury

W 1972 r., w samym środku represyjnych rządów wojskowej junty w Brazylii, światło dzienne ujrzał album "Clube da Esquina". Płyta, która łączyła różnorodne muzyczne wpływy, od jazzu po psychodelię, stała się jednym z najważniejszych dzieł w historii brazylijskiej muzyki.

Borges, zaledwie 19-letni wówczas artysta, był autorem ośmiu z 21 utworów, w tym takich klasyków jak "O Trem Azul" czy "Paisagem da Janela". "Paisagem da Janela" – utwór, który początkowo został zablokowany przez cenzurę – zyskał szczególne uznanie. Refren, w którym Borges śpiewa o "chorych rzeczach" i "nikczemnych ludziach", stał się nie tylko komentarzem do ówczesnej sytuacji politycznej, ale także jednym z najbardziej chwytliwych momentów albumu.

Trudna droga artysty

Mimo sukcesu "Clube da Esquina", Borges zmagał się z presją branży muzycznej. Jego solowy debiut "Disco do Tênis" z 1972 r. nie przyniósł mu takiego uznania, jakiego oczekiwał, co sprawiło, że na pewien czas wycofał się z życia muzycznego.

Powrócił dopiero pod koniec lat 70., współtworząc m.in. "Clube da Esquina 2" z Miltonem Nascimento oraz wydając solowy album "A Via-Láctea". W kolejnych dekadach Borges kontynuował swoją działalność artystyczną, wydając kolejne płyty i współpracując z różnorodnymi artystami. W 2003 r. odniósł sukces dzięki utworowi "Dois Rios", który napisał dla zespołu Skank.

Dziedzictwo, które przetrwa pokolenia

Twórczość Borgesa, zarówno w ramach Clube da Esquina, jak i poza nią, była inspiracją dla wielu artystów na całym świecie, w tym takich ikon jak Herbie Hancock, Paul Simon czy Alex Turner z Arctic Monkeys.

Milton Nascimento, jego wieloletni przyjaciel i współpracownik, w poruszającym hołdzie napisał: "Lô pozostawi nas z ogromną pustką i wielkim poczuciem straty. Brazylia straciła jednego z najbardziej błyskotliwych, pomysłowych i wyjątkowych artystów".