Joanna Siedlecka pokazała Herberta w podobny sposób, jak Gombrowicza w Jaśniepaniczu, Witkacego w Mahatmie... czy Kosińskiego w Czarnym ptasiorze. Interesowała ją przede wszystkim osobista, prywatna strona życia poety, ta, którą zaczyna dziś - jak pisze - przykrywać coraz grubsza warstwa werniksu. Herbert nie przepadał za wywiadami, jego życie pozostaje więc nadal tajemnicą i wyzwaniem dla biografów. Sama Siedlecka pisze we wstępie, że książka jest raczej autorskim patchworkiem, złożonym z nie publikowanych dotąd zdjęć, dokumentów i relacji przeróżnych osób mniej lub bardziej z poetą związanych. Nie ma relacji Katarzyny Herbertowej, która nie zgodziła się na wywiad.
pap
