O Wałęsie

Opisując sylwetkę i działalność Wałęsy autorzy opierali się na opiniach polityków, dziennikarzy, historyków m.in. Tadeusza Mazowieckiego, Ewy Milewicz. Obszerne fragmenty książki pochodzą z archiwum „Gazety Wyborczej” i innych wydawnictw m.in. z Wiary i winy Jacka Kuronia, Dzienników politycznych Mieczysława F. Rakowskiego i Drogi nadziei Lecha Wałęsy.

Autorzy piszą o dzieciństwie Wałęsy w Popowie - małej wsi na Pojezierzu Dobrzyńskim, pracy w gdańskiej stoczni, uczestnictwie w strajkach w grudniu 1970 roku i sierpniu 1980 roku; o jego internowaniu, udziale w porozumieniach Okrągłego Stołu, prezydenturze i Pokojowej Nagrodzie Nobla, którą Wałęsa otrzymał w 1983 roku.

Przed Sierpniem znany byłem jako prosty robotnik, jeden z wielu związkowców. W przeciągu dwóch tygodni stałem się znanym na całym świecie Politykiem – czytamy we fragmencie Drogi nadziei Lecha Wałęsy zamieszczonym w książce.

Książka Skoczylasa i Burnetki opowiada nie tylko o Lechu Wałęsie, ale także o ludziach, którzy byli jego towarzyszami i przeciwnikami, o epoce końca komunizmu i początku wolnej Polski.
– Jest wyczerpującym i zamkniętym opisem tego okresu – ocenił Skoczylas.

Autorzy zamieścili także m.in. encyklopedyczną definicję słowa ‘wałęsy’ (‘luźni ludzie - hultaje, ludzie swawolni – w Polsce XV – XVIII w. powszechnie uznawani za zagrożenie społeczne i usuwani z miast’).

Na licznych fotografiach zamieszczonych w książce widzimy Wałęsę - ucznia, małżonka, robotnika, polityka, wreszcie prezydenta.