Kolejnego literackiego Nobla otrzymał w 1980 roku przebywający wówczas na emigracji w USA poeta Czesław Miłosz , który zmarł 14 sierpnia tego roku. Noblista pochowany został 27 sierpnia w Krypcie Zasłużonych klasztoru oo. Paulinów na Skałce w Krakowie. Czesław Miłosz urodził się w 1911 roku na Litwie. Podczas studiów prawniczych na Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie był współzałożycielem grupy poetyckiej Żagary i współredaktorem pisma o tej samej nazwie. W 1933 roku wydał pierwszy tom poezji Poemat o czasie zastygłym. Pracował później w Polskim Radiu w Wilnie i w Warszawie, ogłaszał wiersze i artykuły w licznych pismach literackich, m.in. w „Ateneum”, „Kwadrydze” i „Pionie”. Po zajęciu Wilna przez Sowietów uciekł do Warszawy, gdzie w czasie okupacji uczestniczył w podziemnym ruchu literackim pod pseudonimem Jan Syruć. Okupacyjne wiersze Miłosza ukazały się po wojnie w tomie Ocalenie. Od 1945 roku pracował w
dyplomacji - najpierw w konsulacie polskim w Nowym Jorku, później w ambasadzie polskiej w Waszyngtonie, wreszcie jako sekretarz ambasady w Paryżu. W 1947 roku w „Twórczości” ukazał się jego Traktat moralny. W 1951 roku odmówił powrotu do Polski, pozostając we Francji, podjął współpracę z paryską „Kulturą”. W 1953 roku ukazał się Zniewolony umysł i Zdobycie władzy a cztery lata później Traktat poetycki. Zaproszony na wykłady na Uniwersytet Kalifornijski w Berkeley w 1961 roku osiadł w USA na stałe jako profesor języków i literatur słowiańskich. Publikował głównie w Paryżu i w Stanach Zjednoczonych, w PRL przez wiele lat jego twórczość była na indeksie. Zbiory esejów Widzenia nad zatoką San Francisco, Ziemia Ulro, Ogród nauk i tomy wierszy Gucio zaczarowany, Miasto bez imienia, Gdzie słońce wschodzi i kędy zapada to tylko niektóre tytuły, które przyniosły mu w 1980 roku literacką Nagrodą Nobla. Najnowsze tomiki poezji Miłosza to: To
oraz, wydane w zeszłym roku Orfeusz i Eurydyka i Druga przestrzeń .