Teksty wchodzące w skład Ostrych cięć podzielić można na dwie grupy. Pierwszą stanowią opisy wydarzeń jedynie wspominanych w powieściach, poprzedzających ich akcję lub późniejszych. I tak podziwiać możemy ostatnie chwile sprawności pułkownika Glokty w otwierającym zbiór opowiadaniu Piękny drań, pominięte kadry z poczynań Węża Tallinsu z Zemsta najlepiej smakuje na zimno w opowiadaniu W niewłaściwym miejscu, w niewłaściwym czasie, skutki uboczne wojny Unii z Północą we Wczoraj, niedaleko wioski zwanej Barden czy początki szaleństwa Logena Dziewięciopalcego i zarazem wojny na Północy w Stworzyłem potwora. Do tej grupy należy także Robota głupiego, opisująca niefortunną misję grupki Północnych pod komendą Gnata. Dla czytelnika pozbawionego kontekstu, nieznającego postaci i ich historii, teksty te to po prostu scenki, posiadające wprawdzie pewną wymowę, ale, nie oszukujmy się, nieporywające i niezostające w pamięci na dłużej. Dla kogoś, kto zna materiał źródłowy, będą miały często zupełnie inne walory. Podobnie
z opisem losów Temple’a w czasie oblężenia Dagoski (Piekło), czy z ostatnimi akordami bandyckiej kariery Płoszki Południe (Też mi desperatka). Teksty te pogłębiają psychologiczne portrety znanych z Czerwonej Krainy postaci, pozwalając lepiej zrozumieć ich dylematy i motywacje. Kto wie, kim był Nicomo Cosca, ten od razu pojmie, jaki jest walor relacji zawartej w Wolności!, i będzie czerpał satysfakcję z lektury całego tekstu. Nieznającym bohatera będzie musiała wystarczyć umieszczona na samym końcu wskazówka.