tadeusz konwicki

Za chwilę dzieci wrócą do szkół. Czekają je spore zmiany i pewnie nie jestem jedynym rodzicem, który obawia się zapowiedzi ministra edukacji. On kiedyś ze swojego stanowiska odejdzie, jak ptasi ekspert z wyrzuconej właśnie z listy lektur bajki Leszka Kołakowskiego. Konsekwencje jego reform ubranych w płaszczyk troski o narodową tożsamość będziemy ponosić już my.

"Wiele było ludobójstw w historii, ale ta wojna była o tyle bardziej drastyczna, że zastała ludzkość w momencie najlepszego samopoczucia. Mówiło się: wiek pary i elektryczności. Mówiło się: emancypacja człowieka. Tymczasem w środku Europy wspaniały naród o ogromnych zasługach w sposób naukowy puścił z dymem sześć milionów ludzi, i to przy użyciu całej aparatury moralnej, propagandowej, nawet artystycznej"

"Nasze histerie, nasze nadzieje" - tak zatytułowano zbiór wywiadów z Tadeuszem Konwickim, który właśnie trafia do księgarń. Redaktor tomu, Przemysław Kaniecki, podkreśla, że układają się one w autobiograficzną opowieść, w której pisarz mówi o swoim życiu i twórczości.

Nagroda Literacka m.st. Warszawy, tradycyjnie wręczana na jesieni, od tego roku przyznawana będzie na wiosnę, w przypadającym 23 kwietnia Międzynarodowym Dniu Książki. W związku ze zmianą terminu, zgłoszenia do nagrody można nadsyłać w tym roku do 15 lutego.

3 lipca, minęło 60 lat od śmierci jednego z najbardziej znaczących pisarzy polskiej literatury powojennej - Tadeusza Borowskiego. Jego samobójstwo w wieku zaledwie 29 lat, u szczytu kariery pisarskiej, pozostaje do dziś dnia tajemnicą.

"Ja jestem ostatni, co pamięta początek XX wieku" - mawia Tadeusz Konwicki, który był zarówno partyzantem antysowieckiego podziemia, jak i zaangażowanym marksistą, wreszcie - sceptycznym obserwatorem dziejów. 22 czerwca pisarz kończy 85 lat.