trolle z troy

Można się tylko cieszyć z tego, że szósty zbiorczy tom "Trolli z Troy" prezentuje podobny poziom co poprzedni, bo dla czytelników oznacza to nie tylko okazję do doskonałej zabawy, ale także możliwość śledzenia tym razem naprawdę urozmaiconych perypetii Wahy i jej krwiożerczych towarzyszy.

Lektura piątego zbiorczego tomu "Trolli z Troy" okazuje się miłym zaskoczeniem, bo tym razem perypetie bohaterów są znacznie bardziej różnorodne niż w poprzednich częściach cyklu, a poszczególne historyjki lepiej skonstruowane niż na przykład rozczarowująca "Historia Wahy".

Niestety albumy z czwartego zbiorczego tomu „Trolli z Troy” prezentują bardzo nierówny poziom, a tendencja zniżkowa w cyklu staje się coraz wyraźniejsza. Nie oznacza to jednak, że nie można się pośmiać obserwując kolejne przygody dobrze nam już znanych bohaterów.

Niestety trzeci zbiorczy tom „Trolli z Troy” wypada nieco słabiej niż poprzednie. Nie zmienia to jednak tego, że kolejna porcja przygód bohaterów cyklu Arlestona i Mouriera jak zwykle dostarczy nam wielu okazji do śmiechu, nawet jeśli humor bywa tutaj często mało wyszukany.

W drugim tomie "Trolli z Troy" możemy się przekonać, że mieszkańcom osady Falomp nie było dane długo cieszyć swoimi zwykłymi przyjemnościami (jedzenie, picie, spanie czy polowanie na ludzi). Niektórzy po prostu przyciągają przygody jak magnes – i tak jest bez wątpienia w przypadku dobrze nam już znanych Tetrama, Wahy i Profiego.

Dzięki "Trollom z Troy" nie tylko po raz kolejny możemy się zanurzyć w fascynującym świecie stworzonym przez Christophe’a Arlestona, ale możemy się też emocjonować przygodami zupełnie nowych bohaterów. I – jak zwykle w przypadku komiksów tego autora – dobra zabawa jest gwarantowana.