Popularność bez alibi, czyli Bestsellery Empiku 2025 [RELACJA, ZDJĘCIA]

I znowu to samo zdanie wybrzmiewa jak mantra - kolejna gala Bestsellerów Empiku za nami. Tyle że tym razem w powietrzu unosiło się coś więcej niż zapach scenicznego dymu i telewizyjnej rutyny. Empik postanowił bowiem spojrzeć szerzej - nie tylko na minione dwanaście miesięcy, ale całą dekadę. A dekada to już nie sezon, to epoka. Epoka streamingów, lockdownów, playlist, booktoków i niekończących się premier.

Trudno było o zaskoczenia w najważniejszych kategoriach podsumowujących dziesięć lat. Remigiusz Mróz został najchętniej czytanym autorem - wynik, który brzmi nieprawdopodobnie: ponad 13 mln sprzedanych książek. Liczba tak duża, że właściwie przestaje być liczbą, a staje się zjawiskiem. Z kolei Dawid Podsiadło, najchętniej słuchany artysta, odebrał statuetkę z charakterystycznym dla siebie luzem - jak ktoś, kto doskonale wie, że rekordy są miłe, ale scena i tak zawsze weryfikuje wszystko.

A skoro scena, to od niej przecież zaczyna się każda dobra gala. Jessie Ware pojawiła się jako pierwsza i zrobiła to, co potrafi najlepiej - hipnotyzowała elegancją i kontrolowaną tanecznością. Nie było tu fajerwerków na siłę. Wystarczyła ona, dwóch tancerzy i chórki. Minimalizm, który w czasach nadmiaru działa jak luksus.

Wieczór jednak naprawdę zapłonął, gdy scenę przejęli Zalia i Piotr Rogucki. Dwa różne światy, dwie energie, jeden moment. "Nie mam dla ciebie nic" w wersji na żywo zabrzmiało jak utwór napisany specjalnie na takie gale - najlepszy, bestsellerowy. To był ten rodzaj występu, po którym reszta programu musi się mierzyć z niewdzięcznym zadaniem: byciem "po".

Nostalgia przyszła chwilę później, niesiona głosami Dawida Podsiadły i Kaśki Sochackiej. Fragment albumu "Tylko haj." okazał się nie tylko muzycznym przerywnikiem, ale też przypomnieniem, że ich koncerty na festiwalu ZORZA były jednym z najgłośniejszych wydarzeń ostatnich miesięcy. Publiczność dostała namiastkę czegoś, co zwykle dostępne jest tylko dla tych, którzy stoją pod sceną, a nie przed telewizorem.

Na scenę, po krótkiej przerwie, wrócił także Mrozu i zrobił to w stylu, który właściwie stał się jego znakiem rozpoznawczym. Bez zbędnej kokieterii, za to z energią, która natychmiast zmienia temperaturę sali. Obok niego pojawili się Daria ze Śląska, IGO oraz Pezet. Byli też bracia Kacperczyk, tym razem ze wsparciem Kukona. Line-up, który przypominał dobrze ułożoną playlistę. Różnorodną, ale spójną.

Nie wszystkie momenty wieczoru miały jednak ten sam spektakularny wymiar. Międzynarodowy występ JJ-a, zwycięzcy ubiegłorocznej Eurowizji, pozostawił po sobie więcej pytań niż zachwytów. "Shapeshifter" wybrzmiewał efektownie, lecz momentami aż nazbyt perfekcyjnie. Wśród publiczności pojawiły się szepty o playbacku. A playback na gali celebrującej autentyczne emocje brzmi jak drobny zgrzyt w idealnie wyreżyserowanym spektaklu.

Szczególnym momentem, jak co roku, były oczywiście Odkrycia Empiku. Idea szlachetna - nagrodzić tych, którzy dopiero budują swoją pozycję. Rzeczywistość - nieco bardziej skomplikowana. Telewizyjne cięcia sprawiły, że część występów po prostu zniknęła z anteny. Zrobiło się więc niezręcznie, gdy maks.tachasiuk dziękował za nagrodę i wspominał o występie, którego widzowie nie mieli szans zobaczyć. Szkoda, bo właśnie jego popis wokalny okazał się jednym z najjaśniejszych punktów wieczoru. Internet na szczęście pamięta wszystko, dlatego ci, którym nie dane było podziwiać jego wrażliwości, niech koniecznie nadrabiają.

W kategorii Literatura jury wyróżniło Dorotę Groyecką za książkę "Krwinki. Opowieść o stracie i nadziei". W Filmie nagroda trafiła do Mary Tamkovich za "Pod szarym niebem". Decyzje, które przypomniały, że obok liczb istnieje jeszcze coś równie ważnego — wrażliwość.

Publiczność niemal do końca mogła głosować na swoich ulubieńców. Wyniki? Spodziewane. Muzycznym artystą roku został Dawid Podsiadło, pisarzem roku - Remigiusz Mróz. Bo w popkulturze, podobnie jak w sporcie, są nazwiska, które działają jak bezpieczne zakłady.

Najważniejsze pozostają jednak same Bestsellery Empiku, czyli nagrody wynikające bezpośrednio z decyzji odbiorców. W kategorii Literatura piękna statuetkę odebrał Szczepan Twardoch za powieść "Null". W Kryminale nagrodzono Sławka Gortycha za "Schronisko, które zostało zapomniane". W Literaturze popularnej zwyciężyła Suzanne Collins z książką "Wschód słońca w dniu dożynek".

Wśród najmłodszych czytelników największym zainteresowaniem cieszyła się książka "Lamine Yamal. Złota nadzieja futbolu", a statuetka trafiła do Yvette Żółtowskiej-Darskiej i Jacka Sarzały.

W kategoriach audio triumfowały kryminały - nagrodę za Audiobook zdobył "Błękit" Małgorzaty Oliwii Sobczak, natomiast w kategorii Superprodukcja audio zwyciężył "Rumor" Roberta Małeckiego.

Filmowe statuetki przypadły "Zwierzogrodowi 2" w kategorii Kino familijne oraz Wojciechowi Smarzowskiemu za "Dom dobry" w kategorii Kino polskie.

Muzyczne Bestsellery Empiku 2025 odebrali Dawid Podsiadło i Kaśka Sochacka za album "tylko haj." oraz Pezet za "Muzykę popularną".

Całość, jak zawsze, spajał Marcin Prokop, który po raz kolejny udowodnił, że gala Empiku to wydarzenie równie mocno oparte na scenicznej dynamice, co na samych nagrodach. I może właśnie dlatego Bestsellery Empiku są nagrodami tak niewygodnie uczciwymi. Tu nie da się schować za modą, narracją ani branżowym zachwytem. Tu wszystko jest brutalnie proste: ktoś wyjął portfel, ktoś kliknął "kup", ktoś naprawdę chciał mieć tę historię, ten głos, tę płytę u siebie.

Bo wbrew temu, co kultura lubi o sobie opowiadać, nie żyjemy w świecie wzniosłych manifestów, tylko wyborów. Codziennych, często impulsywnych, czasem bezrefleksyjnych. I właśnie z tych drobnych decyzji budują się później wielkie sukcesy, rekordy sprzedaży i statuetki.

Reszta to już tylko scenografia. Światła, konfetti i dobrze wyreżyserowane emocje.

Bartosz Sąder, dziennikarz Wirtualna Polska