recenzja (strona 3 z 307)

Jeśli ponad gore, zombie i morderców w fikuśnych maskach stawiacie duszną atmosferę niedopowiedzenia i obłędu, koniecznie sięgnijcie po ten komiks. "Opowieści grozy" to propozycja dla fanów klasycznego horroru podanego w elegancki, nieoczywisty sposób.

Po opuszczeniu Fortville bohaterów "Samych" czekają oczywiście nowe przygody w świecie pozbawionym dorosłych. Twórcy serii serwują zaś czytelnikom kolejne nawiązania do znanych dzieł i w związku z tym w "Klanie Rekina" pojawiają się sceny wywołujące skojarzenia zarówno ze "Szczękami", jak i "Władcą much".

W "Panu wyspy Vorn" wydarzenia toczą się w tak ekspresowym tempie, że czytelnikom wręcz trudno nadążyć za zmianami w niezwykłej szkole profesora Balzara oraz oswoić się z kolejnymi odkrywanymi sekretami związanymi z rodziną Czaroliny.

Wielbiciele twórczości Janusza Christy mogą tylko zacierać ręce, bo Egmont wydaje kolejne kolorowe wersje albumów z przygodami Kajtka i Koka. Wszak przedstawione w "Londyńskim kryminale" perypetie pary sympatycznych bohaterów nawet na czarno-białych kadrach były niezwykle barwne, a w nowym wydaniu jeszcze zyskały na atrakcyjności.

Miłośnicy fantasy mogą tylko zacierać ręce z radości, gdyż Egmont zaczął właśnie wydawać komiksy rozgrywające się w pełnym magii uniwersum, które wymyślili dwaj francuscy scenarzyści Jean-Luc Istin i Nicolas Jarry. Wszystkie cykle ze świata Akwilonu liczą łącznie ponad dziewięćdziesiąt albumów, a dwa pierwsze z nich – "Redwin z Bractwa Kuźni" i "Kryształ Niebieskich Elfów" – z pewnością zachęcają do sięgnięcia po kolejne część i serie.

Wydawana od ponad 20 lat seria "Baśnie" to bezapelacyjnie jeden z największych komiksowych hitów XXI w.

Tytułowy kastrat żywiący się muchami, kot służący za gramofon czy zdeformowani mieszkańcy koszmarnego miasta. Groteskowa wizja "Foligatto" przywodzi na myśl rzeczy sygnowane przez Topora, Schulza czy Švankmajera. Jeśli to wasz klimat, koniecznie sięgnijcie po debiut Nicolasa de Crécy wydany właśnie przez Nagle! Comics.

W 30. rocznicę wydania pierwszego albumu z cyklu "Cygan" Egmont sprawił polskim czytelnikom doskonały prezent. Zbiorcze wydanie wszystkich sześciu części, uzupełnione dodatkowymi materiałami, to nie lada gratka dla wszystkich miłośników awanturniczych historii z postapokalipsą w tle.

Jeśli nie czytaliście powieści Brama Stokera, a chcecie nadrobić tę wstydliwą zaległość, to śmiało sięgnijcie po komiks Georgesa Bessa. Jego "Dracula" to rzadki przykład, kiedy adaptacja nie ustępuje oryginałowi.

Centaur, facet z agencji reklamowej i elf spotykają się w barze. Brzmi jak początek dowcipu, ale nie dajcie się zwieść. To punkt wyjścia "Końca Światów", czyli kolejnej antologii ze świata "Sandmana".

Po świetnym debiucie Nagle Comics nie zwalnia tempa i przedstawia polskiemu czytelnikowi kolejne perełki. Jedną z nich jest "Geiger" duetu fachowców od łamania superbohaterskich schematów. Opowieść o "radioaktywnym mścicielu" jest tego kolejnym przykładem.

Naziści, małpy z karabinami, mafia. Ulice Nowego Jorku lat 30. XX w. nie są najbezpieczniejszym miejscem na ziemi. Na szczęście do walki ze złem staje zamaskowany śmiałek. Historie zebrane w pierwszym tomie "Homara Johnsona" to cudowny hołd dla pulpy i rzecz nie tylko dla fanów "Hellboya".

Gdybym miał do czegoś porównać "Parkera" od Nagle! Comics, to stawiałbym na rzeczy ukazujące się pod szyldem The Criterion Collection lub Arrow. Ich edycje filmów są wypieszczone do granic, po korek wypełnione dodatkami i czystą miłością do nośnika. Tak samo jest z tym albumem.

Po pięciu latach Mandioca wraca do swojego pierwszego wydawniczego hitu. Mowa o wznowieniu albumu "Ye" Guilherme Petreki, który tym razem dostajemy w kolorze i wzbogaconej edytorsko edycji.

2 632. Przez tyle stron musieliśmy się przedrzeć (licząc wstępy, spisy treści itp.), aby dotrzeć do ostatniego, piątego tomu najsłynniejszej sagi w dziejach Batmana. Czy "Knightfall. Nowy początek" to godne zwieńczenie serii?

Batman, H.P. Lovecraft, steampunk i czuwający nad wszystkim tata Hellboya. W teorii brzmi to jak przepis na murowany sukces. Niestety "Batmanowi: Zagładzie Gotham" do perfekcji sporo brakuje.

Zmęczeni współczesnym "Conanem"? Stęsknieni za klasyczną wizją Roberta E. Howarda czy posępnym klimatem filmu Johna Miliusa? W takim razie "Krew Barbarzyńcy" to rzecz, która powinna wylądować w waszej biblioteczce.

"Ludwisia Dowcipnisia. Cała ja" to pełen humoru komiks, w którym towarzyszymy sympatycznej dziewczynce w trakcie różnych codziennych sytuacji. Trzeba przyznać, że jej pomysły bywają szalone, więc na nudę nie mogą narzekać ani rodzice Ludwisi, ani czytelnicy.

W "Chrzcie ognia" możemy z rozbawieniem obserwować kolejne perypetie Francka w prehistorycznym otoczeniu, gdyż większość jego umiejętności jest tam mało przydatna, a podejmowane przez niego próby ucywilizowania jaskiniowców nie zawsze przynoszą zamierzone rezultaty.

Czy komiks pozbawiony tekstowych dialogów, a nawet onomatopei, może być fascynującą, epicką opowieścią fantasy rozpisaną na prawie 200 stron? Parafrazując klasyka: a może, jak najbardziej, jeszcze jak. "Krok po kroku" od wydawnictwa Nagle Comics jest tego doskonałym przykładem.

Obłąkańcze walki, wielkie emocje i rysunki jednego z najciekawszych amerykańskich artystów. Nie trzeba być specjalnym fanem wrestlingu, aby zakochać się w "Z całej pety!" Daniela Warrena Johnsona.

Integral "Pustynnych skorpionów" Hugo Pratta to bez wątpienia jedna z ważniejszych premier tego roku. Komiks przez duże "K", w którym sieroty po "Corto Maltese" odnajdą wiele podobieństw do swojej ukochanej serii.

Przyzwyczailiśmy się, że pod szyldem DC Black Label ukazują się rzeczy wychodzące poza schemat. Tak było z "Wonder Woman. Martwa ziemia" Daniela Warrena Johnsona czy "Rorschakiem" Toma Kinga. Historia sprezentowana nam przez Jocka to uczciwa rzecz, acz do wyjątkowości jej daleko.

Mimo bez mała 50 lat na karku "Historia bez bohatera" Van Hamme i Danny'ego nie zestarzała się ani trochę. To wciąż kawał świetnie napisanego i narysowanego frankofona, do którego chce się wracać. Podobnie zresztą, jak do jego kontynuacji.

Pierwszy tom zbiorczy "Borgii" uraził może wasze uczucia religijne? Zniesmaczył? Zszokował? To zapnijcie pasy, bo przy drugim wypada on jak "Troskliwe misie". Zakończenie sagi o rozpustnym papieżu autorstwa Jodorowskiego i Manary to istne tour de force wyuzdania i okrucieństwa.