recenzja (strona 4 z 307)

W "Dzwonią koleżanki" znajdziemy pełne humoru krótkie historyjki o nastolatkach, w które pod pewnymi względami mogą nasuwać skojarzenia z "Sisters". W przypadku "Kumpelek" są one zresztą w pełni uzasadnione, bo scenarzystą obu serii jest Christophe Cazenove, z tym że tutaj koncentruje się on na relacjach między rówieśniczkami a nie rodzeństwem.

Niech was nie zmyli okładka. "Przepowiednia pancernika", mimo że zilustrowana satyryczną kreską, to rzecz nad wyraz dojrzała, miejscami przykra, a wręcz bolesna. Czemu? Bo w słodko-gorzkich zmaganiach Zerocalcare z codziennością jak w lustrze możemy zobaczyć samych siebie. Z naszymi lękami, neurozami i chorobliwą nieśmiałością.

Niemal siedem lat. Tyle musieliśmy czekać na trzeci tom "Batman: Ziemia Jeden". Było warto? Mimo że scenariusz Geoffa Johnsa mocno odstaje od poprzednich części, to przygody nieopierzonego Nietoperza czyta się od początku do końca z niesłabnącą przyjemnością.

Trudno przesądzić, czy u Sknerusa McKwacza większa jest nieposkromiona żądza pomnożenia posiadanego majątku czy niechęć do wydawania pieniędzy. Czytając "Latającego Holendra" możemy się natomiast przekonać, że każda z tych cech może najbogatszego kaczora na świecie wpakować w nie lada kłopoty.

W pierwszej części "Spraw kryminalnych Filipiny Lomar" młodzi czytelnicy mogą obserwować, jak nastoletnia bohaterka radzi sobie prowadząc prywatne śledztwo, gdy ma za przeciwników prawdziwych przestępców. Nie ulega jednak wątpliwości, że w "Braciach szantażystach" sensacyjna fabuła jest ważniejsza niż subtelność detektywistycznego rozumowania.

Pamiętając, jak wymęczył mnie pierwszy tom "Niewidzialnych", do drugiej części podchodziłem jak pies do jeża. Długo trzymałem w folii, przekładałem na sam dół "kupki wstydu". Ale kiedy w końcu wybiła godzina zero, okazało się, że nie jest aż tak źle. Choć idealnie też nie.

"Miasto innych" to papierowy ekwiwalent twórczości takich tuzów włoskiego horroru jak Lucio Fulci czy Umberto Lenzi. Efekciarski, krwawy i szalony. Kładący nacisk przede wszystkim na klimat i formalne fajerwerki, a nie logikę zdarzeń czy dialogi. Jeśli kupujecie taką konwencję, to poczujecie się jak w domu.

Nie ulega wątpliwości, że C'ixi to jedna z ciekawszych bohaterek w opowieściach o przygodach Lanfeusta. Mimo to poświęcony jej spin-off jest propozycją raczej dla zagorzałych wielbicieli twórczości Christophe’a Arlestona, chociaż akcja toczy się wartko, a zabawnych sytuacji też jest sporo.

Egmont konsekwentnie prowadzi politykę wznawiania komiksów Neila Gaimana. Dlatego było tylko kwestią czasu, kiedy do naszych rąk trafi nowe wydanie "Śmierci". I świetnie, bo to rzecz porównywalna z najlepszymi odsłonami "Sandmana".

Książki czy komiksu nie powinno oceniać się po okładce, ale akurat w przypadku tego "Silver Surfera" jest to jak najbardziej uprawnione. Humor, szaleństwo i zaskakujące pomysły ubrane w popartową stylistykę to coś, co wylewa się z kolejnych stron komiksu Dana Slotta.

Też jesteście zmęczeni wszystkimi tymi "Metalami" czy "Death Metalami" i tęsknicie za starym, poczciwym Batmanem? Czytając "Koniec Mrocznych Rycerzy", poczujecie się jak w domu. To zdecydowanie najmocniejsza z dotychczasowych odsłon cyklu "Knightfall".

W przypadku "Pamiętników Sknerusa McKwacza" oczywiście nie sposób uniknąć odniesień i porównań do "Życia i czasów Sknerusa McKwacza". Co ciekawe, Kari Korhonen w swoich komiksach nie ogranicza się do zapełniania białych plam w biografii słynnego kaczora, które pozostawił Don Rosa, lecz stara się zarówno wzbogacić wizerunek kaczego bohatera o nowe elementy, jak i zmienić nasze spojrzenie na niektóre znane nam już wydarzenia z jego udziałem.

Scream Comics nie zwalnia i dalej uzupełnia katalogowe braki w Alejandro Jodorowskim. Po "Borgii", "Castace" czy "Szalonej z Sacre Coeur" przyszedł czas na wznowienie niedostępnych od dłuższego czasu "Technokapłanów".

Na drugi sezon "Sandmana" przyjdzie nam niestety jeszcze trochę poczekać. W międzyczasie możemy więc spokojnie nadrabiać komiksowy pierwowzór, który Egmont sukcesywnie wznawia od 2021 r. Najnowsze tomy "Ulotne życia" i "Uwertura" to jedne z najlepszych odsłon tej kultowej serii.

"Ja wiem, że czasem są upadki i wzloty, dziewczyny to nic więcej, jak tylko kłopoty" - śpiewał onegdaj Kazik, a Nestor Burma w "Awanturze na Nation" na własnej skórze przekonuje się, że coś w tym jest.

Początkowo komiks Wawszczyka i Leśniaka miał zamknąć się w ok. 70 stronach, jednak ostatecznie spuchł do 400. I wiecie co? Dla mnie "Fungae" mogłoby mieć nawet 800. To jest tak dobra i wyjątkowa rzecz.

Każdy komiks z Mignolawersum napełnia moje serce radością. Z tym większym bólem donoszę, że "W odmętach i inne opowieści" to rzecz nierówna jak polskie drogi. Obok fabularnych perełek znajdziecie tu rzeczy co najwyżej przeciętne.

W kwaterze głównej Scream jodomania trwa w najlepsze. Wydawnictwo wznowiło właśnie kolejny słynny komiks autora "Incala". Chodzi o kontrowersyjnego "Borgię", który tym razem ukaże się w dwóch integralach zbierających wszystkie części sagi o upadłym papieżu.

Po "Rozbitkach czasu" Scream Comics sięgnął po kolejną rzecz Paula Gillona. "Ocalała" to propozycja kierowana przede wszystkim do zakochanych w klasycznej kresce i fanów bezkompromisowej erotyki.

Jeśli nie czytaliście "Oceanu miłości", to rzućcie wszystko i pędźcie po swój egzemplarz. To jedna z lepszych rzeczy, jaka ukazała się w 2022 r. Pokazująca potęgę tytułowego uczucia, ale i komiksowego medium.

Autor kultowego "Black Hole" wraca na polski rynek z nowym komiksem. "Ostatnie spojrzenie" Charlesa Burnsa jest dokładnie takie, jak podejrzewacie: mroczne, surrealistyczne i dojmująco przygnębiające.

"Wyznaję zasadę ‘twórz w każdych okolicznościach’, a zatem nie przestajemy pracować mimo trwającej wojny. Proszę czytelników, żeby pamiętali o naszej walce z ciemnymi mocami" - napisał w przedmowie do "Zwycięstwa" Eduard Achramowycz.

Integral zbierający wszystkie perypetie Szlurpa i Burpa to jedna z lepszych rzeczy, jaka pojawiła się w tym roku w naszym komiksowie. Nie chodzi nawet o treść, co jakość wydania. Kultura Gniewu dopięła tu wszystko na ostatni guzik.

Debiut Tadeusza Baranowskiego to opus magnum polskiego komiksu i kropka. "Na co dybie wielorybie czubek nosa Eskimosa" mimo upływu 40 lat wciąż ujmuje błyskotliwym humorem, lingwistyczną biegłością i rozpoznawalną kreską. Dzięki Kulturze Gniewu możemy cieszyć się kolejnym wznowieniem.

Już za chwilę, już za momencik koniec roku, a my na ostatniej prostej dostajemy komiks, który spokojnie wskakuje do Top 10 ostatnich 12 miesięcy. "Strażnicy. Rorschach" to doskonała historia skierowana nie tylko dla obcykanych w arcydziele Moore'a i Gibbonsa.